مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ١٠١ - در توبه و استغفار

ننويسند و زمينى كه در آن مرتكب گناه شده است گناه او را ناديده بگيرد.

(١) ٣. حضرت صادق ٧ فرمود: رسول خدا ٦ فرمودند: خداوند متعال هر گاه بنده‌اش توبه كند خوشحال مى‌شود همان طور كه شما اگر گمشده‌اش پيدا شود شادمان مى‌گردد.

(٢) ٤. حضرت رسول ٦ فرمود: هر كس يك سال قبل از مرگش توبه كند خداوند توبه‌اش را قبول مى‌كند تا آن جا كه فرمود: اگر قبل از معاينه مرگ هم توبه كند باز پذيرفته مى‌شود.

(٣) ٥. حضرت باقر ٧ فرمود: اگر قبل از اينكه جانش به حلقش برسد توبه كند خداوند متعال توبه‌اش را قبول مى‌فرمايد.

(٤) ٦. حضرت صادق ٧ فرمود: بنده‌اى مرتكب گناه مى‌گردد و گناهش آمرزيده مى‌شود، راوى گفت چگونه خواهد شد؟ فرمود: او همواره از گناهان خود نادم است و استغفار مى‌كند، از اين جهت گناهان او بخشيده مى‌شود.

(٥) ٧. حضرت باقر ٧ فرمود: خداوند دو چيز از مردم خواسته است نخست اينكه نعمت او را سپاس گويند تا نعمت آنها افزوده شود، دوم اينكه از گناهان توبه كنند تا گناهان مورد عفو قرار گيرند.

(٦) ٨. فرمود: كسى از گناهان نجات پيدا نمى‌كند مگر اينكه به گناه خود اقرار كند.

(٧) ٩. فرمود: پشيمانى از گناه خود توبه است.

(٨) ١٠. حضرت رسول ٦ فرمود: پروردگار ميفرمايند: من خدائى هستم كه جز من خدائى نيست من حكام و سلاطين را خلق كردم و دل آنها در دست من قرار دارد، هر ملتى كه از من اطاعت كند دل حاكمان را در باره آنها نرم مى‌كنم.

و هر گاه عصيان بورزند آنها را خشمگين قرار مى‌دهم، شما بى‌جهت حاكم را فحش ندهيد و به دلهاى خود مراجعه كنيد.

(٩) ١١. و نيز فرمود: خداوند جوانى را كه از گناهان خود توبه كند و بازگشت نمايد بسيار دوست مى‌دارد.