مشکاة الأنوار ت عطاردی - شیخ طبرسی - الصفحة ١٠ - در فضيلت يقين
(١) ٤. حضرت صادق ٧ فرمود: مقصود از كنز در آيه شريفه:
وَ أَمَّا الْجِدارُ فَكانَ لِغُلامَيْنِ اين است كه خداوند چهار كلمه تعليم فرموده بود و آن چهار كلمه را پدر آن دو كودك به صورت گنجى محفوظ مىداشت و مقصود درهم و دينار و طلا و نقره نبود.
آن چهار كلمه اين است: من هستم خدا و معبود خلائق و جز من معبودى نيست، هر كس يقين به مرگ داشته باشد يك سال خنده نمىكند، و هر كس يقين كند كه روز قيامتى هست و از مردم حساب طلب مىكنند، دلش شادمان نمىشود و هر كس معتقد باشد كه همه امور در دست خداوند مىباشد جز خداوند از ديگرى نمىترسد.
(٢) ٥. على ٧ بالاى منبر فرمود: هيچ كس مزه ايمان را درك نمىكند مگر اينكه بداند هر چه باو مىرسد روى حساب بوده و هر خير و شرى كه باو مىرسد همه روى يك حساب معين مىباشد.
(٣) ٦. على ٧ گفت: رسول خدا ٦ فرمودند: يكى از موارد يقين اينست كه رضايت خلق را به خشم خدا طلب نكنى، در برابر رزقى كه خداوند به شما ارزانى داشته از مردم ستايش نكنى، و اگر خداوند چيزى به شما نداد از مردم مذمت ننمائى، روزى را با حرص و ولع نمىتوان بدست آورد، و هيچ فردى هم نمىتواند جلو آن را بگيرد و اگر شخصى بخواهد از روزى فرار كند روزى خود را به او مىرساند، خداوند متعال آسايش تن و جان را در يقين و خوشنودى قرار داده و حزن و اندوه را در شك و ترديد و نارضايتى نهاده است.
(٤) ٧. امام جعفر صادق ٧ فرمود: درستى يقين مرد مسلمان آن است كه رضايت مردم را در غضب خداوند بدست نياورد.
(٥) ٨. در حديث ديگرى آمده است كه فرمود: خداوند روزى مقرر را قبل از فرا رسيدن مرگ مىرساند، همان طور كه مرگ او را فرا مىگيرد. سپس فرمود:
خداوند با عدالت و علم خود گشايش امور و رفع مشكلات را در يقين قرار داده، و رضايت خداوند همه ناراحتيها را برطرف مىكند. غم و اندوه و