پاداش نيکيها و کيفر گناهان (ترجمه ثواب الأعمال شيخ صدوق) - مجاهدي، محمد علي - الصفحة ٧١٠ - اين باب كيفر اعمال را در خود جا داده است
اللَّه» را (از روى اعتقاد قلبى) بر زبان آرد، و چيز ديگرى را با آن درنياميزد، به لقاى خداوند شتافته و به بهشت خواهد رفت. علىّ بن ابى طالب ٧ از جاى برخاست و عرض كرد: يا رسول اللَّه! پدر و مادرم به قربان تو باد! چگونه با اخلاص شهادت دهد و چيز ديگرى را با آن نياميزد؟! اين مطلب را براى ما بيشتر بشكاف و در باره آن توضيح بيشترى بيان كن تا به مفهوم آن پى ببريم. حضرت فرمود: آرى! (شهادت او بايد) براى آز و به منظور گرد آورى مال و منال دنيا از راه حرام و راضى شدن به آن نباشد. و مردمى هستند كه گفتارشان، گفتار نيكان است ولى كردارشان، كردار ستمگران، پس اگر كسى خدا را در حالى ديدار كند كه هيچ يك از اين صفتها (را كه برشمردم) در او نباشد و لا اله الّا اللَّه را بگويد، بهشت براى اوست. و اگر دنيا را بگيرد و آخرت را رها سازد، در آتش (دوزخ) جاى مىگيرد.
(١) و اگر كسى در محكمهاى از ستمكارى دفاع كند (وكيل مدافع او باشد و يا به نفع او شهادت دهد) و يا او را (به نحوى) يارى كند، (هنگامى كه) فرشته مرگ او را دريابد به لعنت خدا و جايگاه هميشگى او در آتش دوزخ، بشارت دهد، و اين چه سرنوشت بدى براى اوست! (٢) و كسى كه- به خاطر خواستهاى كه دارد- در نزد پادشاهى ستمگر و حاكمى بيدادگر خود را خوار و بيمقدار سازد، با همو در آتش (دوزخ) همنشين خواهد بود.