پاداش نيکيها و کيفر گناهان (ترجمه ثواب الأعمال شيخ صدوق) - مجاهدي، محمد علي - الصفحة ٧٣٢ - اين باب كيفر اعمال را در خود جا داده است
(١) و كسى كه امام جماعت شود ولى در موارد حضور مردم، و قرائت، و ركوع، و سجود، و قعود و قيام خود رعايت حال آنان را نكند و نماز را بيش از حدّ متعارف طولانى نمايد، نمازش را به او بازگردانند (نمازش پذيرفته نمىشود) چرا كه نمازش از استخوانهاى سينه او فراتر نخواهد رفت و جايگاه وى در نزد خداى متعال همانند جايگاه حاكم ستم پيشه متجاوزى است كه مصلحت افراد زير دست خود را در نظر نمىگيرد و صلاحيّت امر و نهى آنان را ندارد و بر اساس احكام الهى اجازه امامت بر آنان را ندارد. در اين هنگام امير مؤمنان على ٧ از جاى خود برخاست و عرض كرد: يا رسول اللَّه! پدر و مادرم به فدايت باد! جايگاه حاكم ستمگر و متجاوزى كه صلاحيّت رهبرى و امامت بر افراد زير دست خود را ندارد و بدون اذن خداوندى، اين منصب را به دست آورده است، چيست؟! حضرت رسول ٦ فرمود: او چهارمين آن چهارتن است كه عذاب و كيفر آنان در روز قيامت از همه مردم شديدتر و دشوارتر است: ابليس و فرعون، و آن كه كسى را (بيگناه و عمدا) به قتل برساند، و چهارمين آنها همان حاكم ستم پيشه متجاوز است.
(٢) و كسى كه برادر نيازمند مسلمانش براى گرفتن وام به او مراجعه كند و او از دادن وام (با داشتن توانايى) سر باز زند، خداوند در روزى كه به نيكوكاران پاداش كار خير عنايت مىفرمايد، بهشت را بر او حرام خواهد كرد.