پاداش نيکيها و کيفر گناهان (ترجمه ثواب الأعمال شيخ صدوق) - مجاهدي، محمد علي - الصفحة ٥٦٩ - كيفر قربانى كردن براى بتها
(١) ١- صفوان مهران جمال، از امام صادق ٧ نقل كرده است كه فرمود: (فرشتگان مأمور سؤال) مرد نيكوكار و صالحى را در قبر نشاندند، و به او گفتند: اى ابا خالد! (نام آن مرد نيكوكار است) ما (مأموريم) كه صد تازيانه (بر بدن) تو بنوازيم! آن مرد گفت: من تحمّل آن را ندارم. فرشتگان به تدريج، تعداد تازيانهها را كاهش مىدادند و او (باز) مىگفت: نمىتوانم! تا فرشتگان (تعداد تازيانهها را) به يك تازيانه رساندند و به او خاطر نشان كردند كه ديگر (از آن) گريزى نيست. گفتند: آن مرد پرسيد: اين تازيانه را به مكافات كدام گناه بر من خواهيد نواخت؟! گفتند: به خاطر آنكه روزى بدون وضو نماز خواندى، و بعد بر ناتوانى گذشتى و او را يارى نكردى (در حالى كه مىتوانستى به او كمك كنى). چون تازيانه عذاب خداوندى را بر او نواختند، آتش تمام قبرش را فرا گرفت.
كيفر قربانى كردن براى بتها