پاداش نيکيها و کيفر گناهان (ترجمه ثواب الأعمال شيخ صدوق) - مجاهدي، محمد علي - الصفحة ٤٢٨ - ثواب مؤمنى كه در غربت بميرد
(١) ١- هشام بن سالم نقل كرده است كه امام صادق ٧ فرمود: هيچ مؤمنى نيست كه در شبانه روز چهل گناه كبيره را مرتكب شود، و بعد از روى پشيمانى به درگاه الهى روى كند و بگويد: «از پيشگاه الهى آمرزش درخواست مىكنم، همان خدايى كه جز او نيست، زنده و برپا دارنده جهان هستى است، و پديد آورنده آسمان و زمين كه در كمال جلالت و بزرگوارى است، و از او مىخواهم كه توبه مرا بپذيرد» مگر آنكه خداوند از گناهان او در مىگذرد، و امّا كسى كه در هر روز آلوده به بيش از چهل گناه كبيره گردد ديگر خيرى در او نيست.
ثواب مؤمنى كه در غربت بميرد
(٢) ١- ابو محمّد وابشى و راوى ديگرى از امام صادق ٧ روايت كردهاند كه فرمود: هيچ مؤمنى نيست كه در ديار غربت و (دور از آشنايان) بميرد و گريهكنندهاى نداشته باشد، مگر آنكه تمام قطعه زمينهايى كه در آنها به عبادت خدا مشغول بوده است، و تمام جامههاى او، و درهاى آسمان كه عمل او به سوى آنها بالا رفته است، و دو فرشته مراقب او نيز، بر او مىگريند.