پاداش نيکيها و کيفر گناهان (ترجمه ثواب الأعمال شيخ صدوق) - مجاهدي، محمد علي - الصفحة ٢٨ - پيشگفتار
فضائل الشيعة، التوحيد و ثواب الأعمال و عقاب الأعمال نام برد.
وى در زمانه سلاطين آل بويه- كه خاندانى ايرانى نژاد و معتقد به امامت و ولايت ائمه اطهار عليهم السّلام بودند- مىزيسته، و مورد احترام و اكرام ركن الدّوله و وزيرش صاحب بن عبّاد قرار داشته است. او كتاب (عيون اخبار الرضا ٧) را به نام همين وزير دانشمند تأليف كرد و در سفرى كه براى ديدار با ابو عبد اللَّه نعمت نقيب به بلخ كرد اثر ممتاز و مشهور خود موسوم به «من لا يحضره الفقيه» را به نام او نگاشت.
شيخ صدوق در اواخر عمر به شهر رى رفت و در همان جا مىزيست و سرانجام به سال ٣٨١ ه. ق بدرود حيات گفت و مزار او هم اكنون در همان شهر زيارتگاه شيفتگان معارف اسلامى و پيروان مذهب حقّه جعفرى است.
پدر بزرگوارش ابو الحسن علىّ بن حسين بن موسى (متوفّاى سال ٣٢٩ ه. ق) معروف به «صدوق اول» نيز از اكابر فقهاى شيعى به شمار مىرود، و از نامههايى كه امام حسن عسكرى ٧ براى او مرقوم فرمودهاند مىتوان به منزلت شامخ علمى و معنوى او پىبرد.
وى در سال ٣٢٨ ه. ق براى ملاقات با حسين بن روح يكى از نوّاب خاص امام زمان (عج) به بغداد رفت، و در اينكه وى به مرگ طبيعى از دنيا رفته و يا به شهادت رسيده، در ميان مورّخان و علماى اسلامى اختلاف است. در بعضى از نسخههاى نجاشى آمده است كه در بغداد وفات كرده، ولى مؤلّف مجمع البحرين بر آن است كه گروهى از قرامطه او را در مكّه به شهادت رسانيدهاند. مزار شريف او در قم زيارتگاه علماى بزرگ و اهالى متدين اين سامان و زايران كريمه اهل بيت، حضرت فاطمه معصومه عليها السّلام مىباشد.
كتاب «ثواب الأعمال و عقاب الأعمال» شيخ صدوق از ديرباز مورد عنايت شيفتگان