پاداش نيکيها و کيفر گناهان (ترجمه ثواب الأعمال شيخ صدوق) - مجاهدي، محمد علي - الصفحة ٦٠٩ - كيفر بهتان و افترا زدن به مرد و يا زن با ايمان
مؤمن بدان مال نيازمند باشد، به خدا سوگند كه (طعم) غذاى بهشتى را نخواهد چشيد، و از آن نوشيدنى گواراى سر به مهر (رحيق مختوم) نخواهد نوشيد.
كيفر بهتان و افترا زدن به مرد و يا زن با ايمان
(١) ١- عبد اللَّه بن ابى يعفور، از امام صادق ٧ روايت كرده است كه فرمود: هر كس به مرد يا زن با ايمانى به چيزى كه در آنها نيست، متّهم كند و افترا بندد، در روز قيامت خداوند او را در «خبال» بر مىانگيزد، از عهده (اثبات) افترايى كه بسته است برآيد.
راوى مىگويد، پرسيدم: طينت خبال چيست؟ فرمود: محل گندابى كه در دوزخ از شرمگاه زنان بدكاره بيرون مىآيد.
(٢) ٢- ابو بصير، از امام محمد باقر ٧ روايت كرده است كه رسول خدا ٦ و سلّم فرمود:
ناسزا گفتن و دشنام دادن به مؤمن، فسق و ناپارسايى است، و ستيزه كردن و در افتادن با او كفر، و خوردن گوشت وى (نتيجه غيبت) معصيت خداوند است.