پاداش نيکيها و کيفر گناهان (ترجمه ثواب الأعمال شيخ صدوق) - مجاهدي، محمد علي - الصفحة ٧٣٩ - اين باب كيفر اعمال را در خود جا داده است
آن روز انجام داده است (بجز حقّ النّاس) مانند روزى كه از مادر زاده شده، (پاك و پاكيزه) بيرون مىآيد. در اين هنگام مردى از انصار، پرسيد: يا رسول اللَّه! اگر بيمار، از بستگان او باشد چطور؟ رسول خدا ٦ فرمود: بزرگترين اجر و پاداش الهى از آن كسى است كه در برآورده كردن نيازهاى خويشاوندان خود كوشش كند.
(١) و كسى كه به افراد خانواده و تحت تكفّل خود نرسد و رابطه خود را با فاميلهاى خود قطع كند (قطع رحم نمايد)، خداوند در روزى كه به نيكوكاران پاداش مىدهد، او را از آن محروم ساخته و او را به خود واگذارد. و كسى را كه خداوند متعال در آخرت رها كرده و به خود واگذارد او مانند هلاكشدگان سرگردان است تا بلكه راه گريزى پيدا كند، ولى توفيق نجات نخواهد يافت.
(٢) و كسى كه به حاجتمندى وام بدهد و در مطالبه آن بر او سخت نگيرد، تمام گناهان گذشته او از نامه اعمالش پاك مىگردد، و خداوند به ازاى هر درهمى كه وام داده است يك هزار قنطار[١] در بهشت به او خواهد داد.
[١] در مورد معنى قنطار در ميان اهل لغت اختلاف است: بعضى آن را معادل چهار هزار دينار، و برخى آن را برابر با يك هزار و دويست اوقيه دانستهاند، و جمعى ديگر برآنند كه معادل چهل اوقيه طلا يا هزار و دويست دينار، يا هشتاد هزار درهم، يا صد رطل زر و سيم، و يا به اندازه يك پوست گاو پر از طلا و نقره. رك: فرهنگ نفيس، ج ٤/ ٢٧١٥.