پاداش نيکيها و کيفر گناهان (ترجمه ثواب الأعمال شيخ صدوق) - مجاهدي، محمد علي - الصفحة ٥٠٣ - ثواب كسى كه يتيمى را از گريه باز دارد
(١) ٣- جابر از امام محمد باقر ٧ روايت كرده است كه رسول خدا ٦ فرمود: كسى كه از قساوت و سنگدلى خود ناراحت باشد (و چاره آن را آن را نداند) يتيمى را به نزد خود فرا خواند و نسبت به او مهربانى كند، و دست نوازش بر سر او بكشد، دل او به اراده خداوندى نرم مىشود، بدرستى كه يتيم بر ديگران حقّى دارد (و مهربانى به او پاسخگوى اين حق تواند بود).
و در حديث ديگرى فرموده است: يتيم را بر سر سفره خود بنشاند و دست نوازش بر سر او بكشد، دل او (به خاطر اين محبّت) نرم خواهد شد، براستى كه اگر چنين كند دل او به اراده خداوندى (اگر چه از سنگ بشد به تدريج) نرم مىگردد.
ثواب كسى كه يتيمى را از گريه باز دارد
(٢) ١- ابو مريم انصارى از رسول خدا ٦ روايت كرده است كه فرمود: هر گاه يتيمى بگريد، عرش الهى به لرزه درآيد، و خداوند تبارك و تعالى فرمايد: كيست كه اين بنده مرا- كه در اوان كودكى پدر و مادرش را از او گرفتهام- به گريه واداشته است؟! بعزّت و جلالم سوگند كه: هر كس او را از گريه باز دارد و آرامش كند، بهشت را براى