پاداش نيکيها و کيفر گناهان (ترجمه ثواب الأعمال شيخ صدوق) - مجاهدي، محمد علي - الصفحة ٣٨٥ - ثواب كسى كه مؤمنى را با صدقه سير كند
كه او را بسوى بهشت ببرند، در حالى كه آن تمثال در پيش روى مؤمن قرار دارد، و مؤمن به او مىگويد: رحمت حق بر تو باد! تو چه خوب همدمى بودى كه با من از قبر (تا به اينجا) همراه شدى و همواره مرا به شادى و كرامت بشارت دادى، به آنچه كه مژده مىدادى، دست يافتم، اكنون (به من بگو كه) تو كيستى؟ و تمثال در جواب مؤمن مىگويد: من همان شادمانى و سرورى هستم كه تو (در دنيا) به برادر دينى خود ارزانى داشتى، خداوند مرا از آن شادمانى و سرور آفريد تا تو را شادمان كنم.[١]
ثواب كسى كه مؤمنى را با صدقه سير كند
(١) ١- حسين بن يزيد بىآنكه از راويان پيش از خود نام ببرد از امام صادق ٧ روايت كرده است كه فرمود: اگر به مسلمان (گرسنهاى) صدقه دهم به اندازهاى كه سير شود، در پيش من محبوبتر از اينكه افقى از مردم را سير كنم؛ راوى مىگويد كه پرسيدم: افق چيست؟ فرمود: صد هزار نفر يا بيشتر.
[١] يكى از نمونههاى بارز تجسّم اعمال، همين روايت است و آن را بايد براى هميشه به خاطر سپرد.