پاداش نيکيها و کيفر گناهان (ترجمه ثواب الأعمال شيخ صدوق) - مجاهدي، محمد علي - الصفحة ٧١٢ - اين باب كيفر اعمال را در خود جا داده است
(١) و كسى كه در دستمزد كسى كه براى او كار مىكند ظلم نمايد، خداوند عمل او را تباه، و عطر بهشت را بر او حرام مىسازد. با اينكه بوى بهشت از فاصله پانصد سال راه به مشام مىرسد.
(٢) و كسى كه زمين همسايه خود را به ناحق- و اگر چه يك وجب باشد- تصرّف كند، خداوند در روز قيامت تا طبقه هفتم زمينى را كه غصب كرده است، بسان حلقهاى آتشين به دور گردن او مىپيچد و او را رهسپار دوزخ مىسازد.
(٣) و كسى كه قرآن را فرا گيرد ولى از روى عمد آن را فراموش كند، در حالى كه مبتلا به جذام و او را غل كرده باشد، خدا را در روز قيامت ملاقات نمايد، و در غل و زنجير گرفتار باشد، و خداوند به ازاى هر آيهاى كه فراموش كرده است، مارى را بر او مسلط مىسازد كه هميشه با او خواهد بود.
(٤) و كسى كه قرآن را بياموزد ولى بر اساس اوامر و نواهى آن رفتار نكند، و دوستى دنيا و جاذبههاى آن را بر (نعمتهاى) آخرت ترجيح دهد، سزاوار خشم خداوند است، و در مرتبه يهوديان و مسيحيانى قرار مىگيرد كه (دستورات) كتاب خدا را پشت سر