درآمدى تحليلى بر انقلاب اسلامى ايران
 
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص

درآمدى تحليلى بر انقلاب اسلامى ايران - عيوضى، محمد رحيم؛ هراتى، محمد جواد - الصفحة ١٦٦

صحنه براى رفع مشكلات كنونى و آينده انقلاب اسلامى همانند آغاز آن، فرصتى مناسب براى انقلاب به‌شمار مى‌آيد تا به پيشرفت و اعتلا رسد.

٢. پيشرفت‌هاى علمى و فناورى‌

يكى از مواردى كه زمينه‌ساز پيشرفت براى هر كشور است، پيشرفت‌هاى علمى و توليد علم است. جمهورى اسلامى ايران در سه دهه گذشته توانسته در اين زمينه به پيشرفت‌هاى درخورى دست يابد كه اين خود مى‌تواند فرصت مناسبى براى اعتلاى انقلاب اسلامى فراهم آورد.

دو. فرصت‌هاى بين‌المللى‌

١. افول هژمونى آمريكا

ورود ايالات متحده به جنگ جهانى اول و پيروزى قدرت‌هاى متفق و ازسويى اصول چهارده‌گانه ويلسون‌[١] و شكل‌گيرى جامعه ملل، اوضاع را براى اعمال هژمونى آمريكا فراهم آورد، اما اراده ملى براى اين نقش وجود نداشت. آمريكا در سال ١٩٤١ م. وارد جنگ جهانى دوم شد و پس از جنگ به‌عنوان قدرت اقتصادى و نظامى هژمون مطرح گشت. با شروع جنگ ويتنام و حتى تا دوره حكومت ريگان، آمريكا به هژمونى غارتگر بدل گرديد؛ آن‌گونه‌كه منافعش با منافع متحدينش هماهنگ نشد و حتى به بهره‌بردارى استعمارى از موقعيت هژمونى‌اش پرداخت. اين‌گونه بود كه سياست‌هاى آمريكا به‌تدريج ازسوى شركاى اقتصادى‌اش مورد اعتراض قرار گرفت.[٢] با فروپاشى اتحاد جماهير شوروى، آمريكا در عرصه بين‌المللى جايگاهى ممتاز يافت؛ به‌گونه‌اى‌كه توانست در بحران‌هاى بين‌المللى مختلفى نظير عراق، يوگسلاوى سابق، سومالى، هائيتى و افغانستان مداخله نمايد. اما به نظر مى‌رسد تحولات پس از ١١ سپتامبر،


[١]. در سال ١٩١٨ در پايان جنگ جهانى اول، ويلسون رئيس‌جمهور وقت آمريكا اصول چهارده‌گانه‌اى را براى برقرارى صلح پايدار اعلام كرد كه در آن مواردى چون تقليل تسليحات، تأمين آزادى و استقلال كشورها، تساوى در تجارت، تأسيس جامعه ملل و ... آمده است.

[٢]. كرمى،« هژمونى در سياست بين‌الملل؛ چارچوب مفهومى، تجربه تاريخى و آينده آن»، پژوهش علوم سياسى، ش ٣، پاييز و زمستان ١٣٨٥، ص ٢٢- ١٨.