درآمدى تحليلى بر انقلاب اسلامى ايران
 
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص

درآمدى تحليلى بر انقلاب اسلامى ايران - عيوضى، محمد رحيم؛ هراتى، محمد جواد - الصفحة ١٠٦

گروه پس از انقلاب نيز براى يارگيرى، باز با همان چهره منافقانه حركت كرد. پخش گسترده عكس امام خمينى (قدس سره) با آرم سازمان، از اولين شگردهايى بود كه در اين راستا انجام شد.[١] منافقين در جذب برخى جوانان موفقيت‌هايى نيز به‌دست آوردند؛ آن‌گونه‌كه توانستند چندين هزار نفر را درجهت اهداف خود سازمان‌دهى كنند. امام خمينى (قدس سره) با شناخت دقيق ماهيت آنان، چهره حقيقى‌شان را براى توده مردم آشكار كرد.[٢] سرانجام نيز منافقين به ترور و جنگ مسلحانه با جمهورى اسلامى روى آوردند و بسيارى از رهبران انقلابى و مردم عادى را به شهادت رساندند.

شش. هيئت‌هاى مؤتلفه اسلامى‌

اين جمعيت با نظر امام (قدس سره) و پس از تشكيل جلسات مخفى، اركان خود را در دو بخش كميته مركزى و شوراى روحانى- با عضويت جمعى از روحانيون- تنظيم كرد، اما بعدها شاخه نظامى نيز به اركان آن افزوده شد. مؤتلفه كوشيد تا مبارزه منسجمى را براساس آرمان‌هاى امام (قدس سره) آغاز كند. بديهى است اين تشكل به‌دليل وابستگى‌اش به مرجعيت، به‌مانند مجاهدين‌خواهان تدوين ايدئولوژى مستقلى نبود. به‌واقع آنها در امر دين‌شناسى، تنها به مرجعيت نظرداشتند.[٣] اين جمعيت از سازمان‌دهى كارآمدى برخوردار بود و در طول سال‌هاى ١٣٤٤ تا ١٣٥٦ پيام‌هاى امام خمينى (قدس سره) را به‌سرعت در سراسر كشور توزيع مى‌كرد. هيئت‌هاى مؤتلفه اسلامى با سازمان‌دهى مردم و هيئت‌هاى مذهبى براى شركت در راهپيمايى‌ها و اعتصابات، در پيروزى انقلاب نقش بسزايى داشت. پس از پيروزى انقلاب نيز اين تشكيلات اسلامى همچنان در خط امام (قدس سره) و انقلاب باقى ماند.[٤]


[١]. پارسانيا، حديث پيمانه، ص ٣٨٥.

[٢]. موسوى خمينى، صحيفه امام، ج ٩، ص ٣٣٦؛ ج ١١، ص ٢٣٤ و ٢٣٥.

[٣]. جعفريان، جريان‌ها و سازمان‌هاى مذهبى- سياسى ايران( سال‌هاى ١٣٥٧- ١٣٢٠)، ص ١٩١.

[٤]. عيوضى، جامعه‌شناسى سياسى اپوزيسيون عصر پهلوى، ص ١٨٢.