و بهره‌گيرى از ابزار طنز، كاريكاتور، شعر، كليپ‌هاى كوتاه و مانند آن- كه عموماً از طريق اينترنت و تلفن همراه پخش مى‌شود- به ترور شخصيت برخى افراد سياسى و فرهنگى موجه مى‌پردازند.

١٤. تكرار: در اين روش با تكرار پيام، سعى مى‌شود مقصودى معين به مخاطب القا شود تا در ذهن او جاى افتد.[١] تكرار از نظر روان‌شناسى در شكل‌گيرى «عادت» بسيار سودمند است؛ به‌ويژه اگر با دقت توأم باشد. بدون تكرار، تثبيت و تقويت دقيق‌تر، «عادت» ميسر نخواهد شد. روش تكرار از قواعد خاصى پيروى مى‌كند؛ بدين‌بيان كه فاصله‌هاى تكرار نبايد چنان طولانى باشد كه سبب محو شدن آثار قبلى شود و نه‌چندان كوتاه باشد كه ملال‌انگيز و خسته‌كننده گردد.[٢] به بيانى ديگر، تكرار مانند ضربه‌هاى پياپى چكش است كه سرانجام ميخ را مى‌كوبد و به داخل مى‌راند. بنابراين فرستنده پيام اميدوار است كه اين شكل از ضربه زدنِ مداوم، سبب دريافت نكات پيام شود.

١٥. توسل به ترس و ايجاد وحشت: در اين تاكتيك از حربه تهديد و ايجاد وحشت در ميان نيروهاى دشمن استفاده مى‌شود تا روحيه و اراده آنها تضعيف گردد. متخصصانِ جنگ نرم ضمن ترساندن مخاطبان به طرق مختلف، به آنان چنين القا مى‌كنند كه ممكن است در آينده صدماتى ببينند. آنان بدين طريق آينده‌اى مبهم و توأم با مشكلات را براى افراد ترسيم مى‌كنند.[٣] در مواردى نيز از تاكتيك توسل به ترس براى انسجام و وحدت جبهه خودى درمقابل تهديد يا دشمن خارجى استفاده مى‌شود.

پيش از حمله ايالات متحده به عراق در مارس ٢٠٠٣ م. رسانه‌هاى آمريكايى با تبليغات بسيار كوشيدند تا چنين القا كنند كه عراق به توليد جنگ‌افزارهاى هسته‌اى مى‌پردازد و حامى تروريسم است. با اين شيوه سعى شد تا افكار عمومى، از رژيم سياسى عراق و صدام‌حسين-

[١]. همان، ص ٤٨.

[٢]. دادگران، افكار عمومى و معيار سنجش آن، ص ٩٢.

[٣]. شيرازى، جنگ روانى و تبليغات، مفاهيم و كاركردها.