درآمدى تحليلى بر انقلاب اسلامى ايران
 
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص

درآمدى تحليلى بر انقلاب اسلامى ايران - عيوضى، محمد رحيم؛ هراتى، محمد جواد - الصفحة ١٩٢

مربوط به انتخابات رياست جمهورى آمريكا در سال ١٩٧٢ مطرح كردند. پرسش اصلى آنها در اين پژوهش آن بود كه آيا اولويت‌هاى رسانه‌ها و موضوعاتى كه آنها برجسته مى‌كنند، بر اولويت‌هاى عمومى مردم اثرگذار است؟ به تعبيرى ديگر، آيا آن دسته از ويژگى‌هاى نامزدها كه در رسانه‌ها برجسته مى‌شود، از نظر مخاطبانِ رسانه‌ها نيز برجسته و مهم است؟

١٠. حذف (سانسور): در اين تاكتيك سعى مى‌شود فضايى مناسب براى ساير روش‌هاى جنگ نرم- به‌ويژه شايعه- خلق شود تا زمينه نفوذ آن افزايش يابد؛ بدين‌گونه كه با حذف بخشى از خبر و نشر بخشى ديگر، به ايجاد پريش و مهم‌تر از آن به ايجاد ابهام مى‌پردازند و به اين ترتيب زمينه توليد شايعات گوناگون خلق مى‌شود.

١١. جاذبه‌هاى جنسى: استفاده از نمادهاى شهوانى از روش‌هاى مهم رسانه‌هاى غربى است؛ آن‌گونه كه مى‌توان گفت بيشتر برنامه‌هاى رسانه‌هاى غربى از اين جاذبه درجهت جذب مخاطبان خويش به‌ويژه جوانان بهره مى‌گيرند. در اوضاع كنونى «مانكن‌ها» ازجمله افراد پردرآمد در غرب‌اند كه در تبليغات و آگهى‌هاى تجارى از آنها استفاده مى‌كنند. بهره‌گيرى از گويندگان خبرى با ظاهرى تحريك‌آميز، يكى از مصاديق اين تاكتيك است تا ضمن جذب مخاطب، سطح اثرپذيرى پيام ارتقا يابد و از هسته مركزى و ادبيات آن نيز غفلت گردد. استفاده از اين ابزار، مؤيد نامحسوس بودن آنها در جنگ نرم بين‌المللى است.[١] ١٢. ايجاد تفرقه و تضاد: به‌كار بردن اين روش در جبهه رقيب موجب عدم‌انسجام و يكپارچگى و ازسويى سبب تزلزل و تنزل اعتماد عمومى مردم مى‌شود. اين تاكتيك به‌شدت مورد توجه بنگاه‌هاى خبرپراكنى و استكبار جهانى در مواجهه با جمهورى اسلامى است.

١٣. ترور شخصيت: هنگامى‌كه نمى‌توان و يا نبايد فردى را ترور فيزيكى كرد، وى را با استفاده از انواع روش‌ها مانند بزرگ‌نمايى، انسانيت‌زدايى و اهريمن‌سازى و پاره حقيقت‌گويى ترور شخصيت مى‌كنند و از اين طريق موجب افزايش نفرت عمومى نسبت به او و كاهش محبوبيت وى مى‌شوند. دشمنان انقلاب و نظام اسلامى با استفاده از اين روش‌


[١]. بنگريد به: اسپاك، پرورش فرزند در عصر دشوار ما.