درآمدى تحليلى بر انقلاب اسلامى ايران
 
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص

درآمدى تحليلى بر انقلاب اسلامى ايران - عيوضى، محمد رحيم؛ هراتى، محمد جواد - الصفحة ١٣٢

استقلال و هويت‌يابى، به همراه دستاوردهاى مهمى چون روحيه ايثار و شهادت، عملًا ايرانى نوين و پويا را پى‌ريزى نمود؛ آن‌گونه كه با اتمام جنگ، بازسازى و سازندگى براى رفع خسارت‌ها به‌سرعت آغاز گرديد.

از ديگر رخدادهاى اين دوره مى‌توان به انتخابات سومين دوره مجلس شوراى اسلامى اشاره نمود كه در آن رقابت انتخاباتى، گروه سياسى جديدى به نام «مجمع روحانيون مبارز» شكل گرفت؛ رخدادى كه گوياى تكوين چهارچوب جديد انديشه‌اى در دستگاه سياست‌گذارى و تصميم‌گيرى كشور بود.

ب) دوره تداوم انقلاب اسلامى‌

بى‌ترديد جنگ تحميلى و خسارت‌هاى ناشى از آن، از تحقق برخى آرمان‌هاى انقلاب اسلامى براى پيشرفت در راستاى تعالى جلوگيرى نمود، اما با خاتمه جنگ و دست‌خالى ماندن تجاوزگران و حاميان آنها و احساس قدرت حاصل از پايدارى و توانايى حفظ دستاوردهاى پيروزى، دوره جديدى از پويش‌هاى داخلى براى پيشرفت آغاز گرديد تا آرمان‌هاى انقلابى تحقق يابد.

ازسويى حوادث مهم در سال‌هاى ٦٧ و ٦٨ نيز تأثيرات مهمى در ماهيت برنامه‌ريزى‌ها و روند نيازهاى آينده كشور برجاى نهاد. روحيه عمل و اميدوارى به آينده نيازمند سازمان‌دهى و جهت‌گيرى بود تا در جستجوى «تغيير»، از مسير «هويت» و «استقلال» كشور منحرف نگرديم. ازاين‌رو در مهرماه ٦٧ امام (قدس سره) در پيامى نُه ماده‌اى بدين مهم پرداخت. بخشى از اين پيام به اين موارد اشاره داشت: تأكيد بر سياست نه شرقى و نه غربى، استفاده از نظر كارشناسان، توسعه و تكامل بنيه دفاعى كشور، توجه به بازسازى مراكز صنعتى، برنامه‌ريزى براى رسيدن به رفاه توأم با شعائر اسلامى، پرهيز از فرهنگ مصرفى و نيز تأكيد بر حفظ ارزش‌ها و شئون اخلاقى جامعه.[١]


[١]. بنگريد به: همان، ص ١٥٩- ١٥٥.