انقلاب اسلامى ايران پس از پيروزى نيازمند حركت در راستاى اهداف و آرمان‌هاى خود بود، اما از وضعيت انقلابى تا رسيدن به نظام مطلوب، چالش‌ها و مسائل داخلى و بين‌المللى فراوانى پيش رو بود كه مى‌بايست تا تثبيت نظام بر آنها فائق مى‌آمد. بنابراين در چند سال نخستين انقلاب به اين مسائل و مشكلات پرداخته شد، ولى در همين ميان تهاجم نظامى گسترده عراق، زمينه چالش گسترده خارجى را براى جامعه پس از انقلاب فراهم نمود. البته تلاش براى حل اين چالش‌ها به پويايى نظام كمك نمود و در تثبيت آن نيز مؤثر افتاد، اما خساراتى را نيز براى جامعه ايران به‌بار آورد؛ ازجمله اينكه بخشى از ظرفيت نيروهاى انقلابى صرف دفع تجاوز دشمن خارجى گرديد و بسيارى از بهترين نيروهاى انقلابى و نظريه‌پردازان نظام نيز در ترورهاى داخلى و تهاجم خارجى از بين رفتند كه اين خود آسيبى جدى براى نظام به‌شمار مى‌آمد.