درآمدى تحليلى بر انقلاب اسلامى ايران
 
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص

درآمدى تحليلى بر انقلاب اسلامى ايران - عيوضى، محمد رحيم؛ هراتى، محمد جواد - الصفحة ١١٢

مهمى كه شكوفايى‌اش مى‌تواند موفقيت‌هاى مستمرى را براى بشرى خسته از قطب‌بندى‌هاى مبتنى بر زر و زور به ارمغان آورد. فرهنگ در انديشه امام خمينى (قدس سره) به‌قدرى مهم است كه هجوم به آن در رأس تمامى اهداف استعمارگران قرار مى‌گيرد. بنابراين يكى از موضوعاتى كه امام (قدس سره) درهمين‌باره از آن به‌عنوان دستاورد انقلاب اسلامى ياد مى‌كند، استقلال فرهنگى است.[١] امام خمينى (قدس سره) در بيانات خود بر ضرورت اتكا به فرهنگ خودى و نفى غرب تأكيد دارد و اين نكته را متذكر مى‌شود كه حركت انقلابى مردم ايران در راستاى نفى فرهنگ غربى بود. ايشان در اين زمينه مى‌فرمايد:

ازجمله نقشه‌ها كه مع‌الأسف تأثير بزرگى در كشورها و كشور عزيز ما گذاشت، بيگانه‌نمودن كشورهاى استعمارزده از خويش، و غرب‌زده و شرق‌زده نمودن آنان است؛ به‌طورى‌كه خود را و فرهنگ و قدرت خود را به هيچ گرفتند و غرب و شرق، [اين‌] دو قطب قدرتمند را نژاد برتر، و فرهنگ آنان را والاتر دانستند و وابستگى به يكى از دو قطب را از فرايض غيرقابل اجتناب معرفى نمودند.[٢] بنيان‌گذار جمهورى اسلامى ايران مغلوب شدن در برابر ايدئولوژى يكسان‌سازى غرب را از دلايل به وجود آمدن اين وضعيت برمى‌شمارد. بنابراين ايشان انقلاب اسلامى را راهى براى رسيدن به استقلال و بازيابى هويت خودى مى‌داند.[٣] امام خمينى (قدس سره) كينه تمام‌ناشدنى استكبار نسبت به ملت ايران را واكنشى در برابر اعتقادات و استقلال مردم و شعار نه شرقى و نه غربى آنان مى‌شمارد. در واقع از همين‌روست كه ايشان از روشنفكران مى‌خواهد تا از غرب‌زدگى و شرق‌زدگى دست بشويند. وى دراين‌باره مى‌گويد:

اين انقلاب براى اسلام بوده است، نه براى كشور، نه براى ملت، نه براى‌


[١]. همو، صحيفه امام، ج ٩، ص ٧٥.

[٢]. همو، وصيت‌نامه سياسى- الهى، ص ٢٦.

[٣]. همو، صحيفه نور، ج ٩، ص ١٢.