پيامبرش را دوست مى دارد. وقتى على (ع) داخل شد، پيامبر خدا فرمود: اى امّ سلمه! آيا او را مى شناسى؟ گفتم: بلى اى رسول خدا! اين على ابن ابى طالب است. فرمود: راست گفتى، آقايى است كه او را دوست دارم. گوشت او از گوشت من و خون او، از خون من است. او آگاه به اسرار خانه من است، بشنو وشهادت بده ... او وعده هاى مرا وفا مى كند، بشنو وشهادت بده. به خدا قسم! او سنّت مرا احيا مى كند، بشنو وشهادت بده. اگر بنده اى بعد از اين كه خدا را هزار سال عبادت كرد، هزار سال ديگر عبادت كند وهزار سال بين ركن ومقام عبادت كند، در حالى كه كينه على ابن ابى طالب و اهل بيتم را داشته باشد، خدا را ملاقات نمايد، خداوند او را در روز قيامت، بر رو در آتش جهنّم خواهد افكند».[١]

٣- امام على (ع) فرمود:

«گروهى از قريش نزد پيامبر (ص) آمدند وگفتند: اى محمّد! ما همسايگان وهم پيمانان تو هستيم. گروهى از بردگان ما نه به خاطر رغبت در دين و نه رغبت در فقه، به نزد تو آمده اند بلكه آنان از كشتزارها واموال ما فرار كرده اند، آنان را به ما برگردان.

پيامبر (ص) به ابوبكر گفت: چه مى گويى؟ گفت: راست مى گويند؛ آنان همسايگان وهم پيمانان شما هستند. رنگ چهره پيامبر (ص)

[١] - تاريخ دمشق، ابن عساكر: ٤٢/ ٤٧٠.