در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٥٧ - بخش دوم آياتى كه فقط در باره امام على(ع) نازل شده اند

لكن اين احتمال، بعيد است؛ زيرا صيغه جمع مذكّر فقط در تعليل آمده و در عبارتهاى قبل و بعد، ضميرها به صورت مؤنّث ذكر شده است.

طبق اين بيان، جمله: إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ ... مستقل از عبارتهاى قبل و بعد است. بر اين اساس، اين پرسش مطرح مى شود كه هدف از آوردن آن در ميان آياتى كه مربوط به همسران پيامبر است، چيست؟

در پاسخ بايد گفت: اين جمله براى بيان هدفى خاص آورده شده است؛ يعنى هدف از آن، بيان مقام وشأن خاصّى است كه فقط اهل بيت (عليهم السلام) از آن برخوردار مى باشند وهمسران پيامبر (ص) از آن محروم اند؛ مانند آيه:

يُوسُفُ أَعْرِضْ عَنْ هَذَا وَاسْتَغْفِرِي لِذَنبِكِ إِنَّكِ كُنتِ مِنَ الْخَاطِئِينَ.[١]

عبارت: يُوسُفُ أَعْرِضْ عَنْ هَذَا براى هدفى خاص ذكر شده است.

جواب ديگر اين است كه: جمله: إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ ... هنگام نزول، آيه مستقلى بود ولى به دستور پيامبر (ص) به جهت مصلحتى كه بر ما مخفى است (مثل حفظ آن از تحريف) در اين جا قرار داده شده است.

البتّه خداوند، مصونيّت قرآن را از تحريف، ضمانت كرده است لكن منافاتى ندارد كه اين ضمانت به وسيله فراهم كردن اسباب آن، تحقّق يابد وشايد يكى از اسباب آن، همين مطلب باشد. اين در

[١] - يوسف( ١٢): ٢٩.