در مكتب اهل بيت
(١)
سخن مجمع
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
حال نگاه بيندازيد و ببينيد
١٧ ص
(٤)
برترى امام على(ع) بر صحابه
٢١ ص
(٥)
بخش اول فرازهايى از شخصيت امام على(ع)
٢٣ ص
(٦)
1 - تجلى بعد علمى شخصيت امام على(ع)
٢٣ ص
(٧)
2 - تجلى بعد ايمانى امام على(ع)
٢٧ ص
(٨)
3 - جهاد حضرت على(ع)
٣٢ ص
(٩)
4 - جلوه هايى از شخصيت اخلاقى امام على(ع)
٣٦ ص
(١٠)
5 - حلم وبردبارى على(ع)
٤٩ ص
(١١)
بخش دوم آياتى كه فقط در باره امام على(ع) نازل شده اند
٥١ ص
(١٢)
بخش سوم رواياتى كه صراحتا برترى على(ع) بر صحابه را تأكيد مى كند
٦٧ ص
(١٣)
برخى از خصوصيات و ويژگى هاى انحصارى حضرت على(ع)
٧٢ ص
(١٤)
بخش چهارم تلقى وبرداشت صحابه از شخصيت على(ع)
٧٥ ص
(١٥)
1 - خليفه اول
٧٦ ص
(١٦)
2 - خليفه دوم
٧٩ ص
(١٧)
3 - خليفه سوم
٨١ ص
(١٨)
4 - ابن عباس
٨٢ ص
(١٩)
5 - ابن مسعود
٨٣ ص
(٢٠)
6 - عدى بن حاتم
٨٤ ص
(٢١)
7 - ابو سعيد خدرى
٨٥ ص
(٢٢)
8 - عايشه
٨٥ ص
(٢٣)
9 - عطا
٨٥ ص
(٢٤)
10 - سعيد بن مسيب
٨٦ ص
(٢٥)
11 - معاويه بن ابى سفيان
٨٦ ص
(٢٦)
12 - سعيد بن غفله
٨٧ ص
(٢٧)
13 - ابن عمر
٨٧ ص
(٢٨)
بخش پنجم ويژگيهاى انحصارى على(ع) در بين اصحاب پيامبر(ص)
٨٩ ص
(٢٩)
ويژگى اول مقابله قرآن كريم با دشمنان على(ع)
٨٩ ص
(٣٠)
ويژگى دوم آينده نگرى پيامبر(ص) نسبت به پشتيبانى از خط امامت
٩٥ ص
(٣١)
ويژگى سوم اخبار غيبى وكرامات امام على(ع)
١٠١ ص
(٣٢)
خلاصه بحث
١٠٨ ص

در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤٩ - ٥ - حلم وبردبارى على(ع)

گفتند: نه، به خدا!

فرمود: آيا جز من كسى در ميان شما هست كه عهده دار بستن چشم رسول خدا (ص) (در لحظات آخر عمر) باشد؟

گفنتد: نه.

فرمود: آيا جز من، كسى در ميان شما هست كه آخرين ملاقات را با رسول خدا (ص) داشته باشد تا اين كه او را در قبرش بگذارد؟

گفتند: نه».[١]

با وجود همه اين فضيلتها وصفات عالى كه در آن حضرت وجود داشت او براى خدا ودر راه خدا صبر كرد تا كارهاى مسلمين پراكنده نگردد وآنان مرتد نشوند ويكديگر را نكشند. اين صبر، از بهترين صبرها ودر نزد خدا داراى پاداش عظيم وهميشگى است.

٥- حلم وبردبارى على (ع)

آن حضرت، بردبارترين مردم در گذشتن از گناه ديگران و بخشنده ترين آنان در چشم پوشيدن از بديهاى ديگران بود. او در برابر نادانى مردم صبور و خويشتندار بود. آن حضرت، نماد صبر و بردبارى است. پيامبر خدا (ص) مى گويد:

«اگر حلم وبردبارى به صورت مردى ظاهر مى شد، هر آينه او على بود».[٢]


[١] - فرائد السمطين: ١/ ٣١٩، شماره ٢٥١.

[٢] - فرائد السمطين: ٢/ ٦٨، شماره ٣٩٢.