در مكتب اهل بيت
(١)
سخن مجمع
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
حال نگاه
بيندازيد و ببينيد
١٧ ص
(٤)
برترى امام
على(ع) بر صحابه
٢١ ص
(٥)
بخش اول
فرازهايى از شخصيت امام على(ع)
٢٣ ص
(٦)
1 - تجلى
بعد علمى شخصيت امام على(ع)
٢٣ ص
(٧)
2 - تجلى
بعد ايمانى امام على(ع)
٢٧ ص
(٨)
3 - جهاد
حضرت على(ع)
٣٢ ص
(٩)
4 - جلوه
هايى از شخصيت اخلاقى امام على(ع)
٣٦ ص
(١٠)
5 - حلم
وبردبارى على(ع)
٤٩ ص
(١١)
بخش دوم
آياتى كه فقط در باره امام على(ع) نازل شده اند
٥١ ص
(١٢)
بخش سوم
رواياتى كه صراحتا برترى على(ع) بر صحابه را تأكيد مى كند
٦٧ ص
(١٣)
برخى از
خصوصيات و ويژگى هاى انحصارى حضرت على(ع)
٧٢ ص
(١٤)
بخش چهارم
تلقى وبرداشت صحابه از شخصيت على(ع)
٧٥ ص
(١٥)
1 - خليفه
اول
٧٦ ص
(١٦)
2 - خليفه
دوم
٧٩ ص
(١٧)
3 - خليفه
سوم
٨١ ص
(١٨)
4 - ابن
عباس
٨٢ ص
(١٩)
5 - ابن
مسعود
٨٣ ص
(٢٠)
6 - عدى بن
حاتم
٨٤ ص
(٢١)
7 - ابو
سعيد خدرى
٨٥ ص
(٢٢)
8 - عايشه
٨٥ ص
(٢٣)
9 - عطا
٨٥ ص
(٢٤)
10 - سعيد
بن مسيب
٨٦ ص
(٢٥)
11 - معاويه
بن ابى سفيان
٨٦ ص
(٢٦)
12 - سعيد
بن غفله
٨٧ ص
(٢٧)
13 - ابن
عمر
٨٧ ص
(٢٨)
بخش پنجم
ويژگيهاى انحصارى على(ع) در بين اصحاب پيامبر(ص)
٨٩ ص
(٢٩)
ويژگى اول
مقابله قرآن كريم با دشمنان على(ع)
٨٩ ص
(٣٠)
ويژگى دوم
آينده نگرى پيامبر(ص) نسبت به پشتيبانى از خط امامت
٩٥ ص
(٣١)
ويژگى سوم
اخبار غيبى وكرامات امام على(ع)
١٠١ ص
(٣٢)
خلاصه بحث
١٠٨ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٥٠ - ٥ - حلم وبردبارى على(ع)
در جنگ جمل وقتى به مروان بن حكم دست يافت، از او گذشت نمود در حالى كه وى دشمن ترين وكينه جوترين مردم نسبت به حضرت بود.
عبد الله بن زبير، آشكارا حضرت را دشنام مى داد. او در بصره سخنرانى كرد وگفت:
«اين سست عنصر پست! على ابن ابى طالب به سوى شما آمده است (!!)».
و حضرت على (ع) فرمود:
«زبير، همچنان مردى از ما اهل بيت بود تا اين كه عبد الله به سنّ جوانى رسيد [و باعث گمراهى او شد]».
در جنگ جمل، حضرت بر او چيره شد واو را اسير كرد لكن او را بخشيد وبه وى گفت:
«برو، ديگر تو را نبينم».
وديگر حضرت [بيش از اين] چيزى به او نگفت ....[١]
[١] - شرح نهج البلاغه، ابن ابى الحديد: ١/ ٢٢.