پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢١٥ - ١ صلح حديبيه

و رسوم نشان نداد و ديرى نپاييد به پنجاه مرد جنگى مأموريت داد تا به تحريك مسلمانان بپردازند، شايد از آن‌ها حركتى مخالف صلح سربزند ولى نقشه آن‌ها با شكست مواجه شد و مسلمانان موفق به دستگيرى اين گروه شدند و رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم براى تأكيد بر هدف صلح‌آميز خويش، آنان را بخشيد.[١]

پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم تصميم گرفت پيك ديگرى نزد قريش بفرستد، ولى از آن جايى كه على عليه السّلام با كشتن پهلوانان قريش در نبردهاى دفاع از اسلام، آنان را عزادار ساخته بود، نتوانست وى را به عنوان نماينده خود اعزام نمايد. ازاين رو، به عمر بن خطاب نمايندگى داد ولى عمر با اين‌كه متهم به كشتن فردى از قريش نبود، بر جان خويش ترسيد و به پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و سلم پيشنهاد كرد عثمان بن عفان اموى تبار را كه با ابو سفيان خويشاوندى داشت، بدان‌جا اعزام نمايد.[٢]

بازگشت عثمان از نزد قريش به طول انجاميد و خبر كشته شدن وى منتشر شد و اين خود، براى شكست كليه تلاش‌هاى مسالمت‌آميز جهت ورود به مكّه يك هشدار تلقى مى‌شد و رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم جز آماده شدن براى جنگ چاره‌اى نديد و بيعت رضوان در همين منطقه صورت گرفت. رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم زير درختى جلوس فرمود و يارانش بر استقامت و پايدارى تا پاى جان، با آن بزرگوار بيعت كردند. با بازگشت عثمان، ستيز و خشم مسلمانان به آرامش تبديل شد و اين‌بار قريش، سهيل بن عمرو را براى مذاكره با نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم نزد آن حضرت فرستادند.

[١] . تاريخ طبرى ٣/ ٢٢٣.

[٢] . سيره نبوى ٢/ ٣١٥.