پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٩٣ - ٤ نمايى از شخصيت پيامبر، پيش از بعثت
مجد و عظمت آن حضرت در كنار اصالت خانوادگى، كه متبلور در والا تبارى و پاكسرشتى وى بود و نيز امدادهاى غيبى و حمايتهاى الهى كه وى را از معصيتها و كارهاى ناروا حفظ و حراست مىنمود، در تمام زواياى رفتار و كمالات اخلاقىاش هويدا گشت.
على بن ابى طالب بيش از همه مردم با رسول خدا ارتباط داشت و شناخت وى از رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم بيش از ديگران بود. ازاينرو، با صادقانهترين سخن از او ياد مىكند و مىفرمايد:
از همان زمان كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم را از شير بازگرفتند. خداوند يكى از بزرگترين فرشتگان خويش را مأمور ساخت تا شب و روز، وى را به پيمودن راههاى مجد و بزرگوارى و درستى و اخلاق نكو وادارد.[١]
از رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم روايت شده از همان دوران كودكى تا چه اندازه از بتها كينه و نفرت داشته است. ازاينرو، ملاحظه مىكنيم در ماجراى سفر خود به شام همراه عمويش ابو طالب، حاضر نمىشود براى بتها ارزش و اهميّتى قائل گردد.[٢]
رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم براى خود و شخصيّتش برنامهاى ويژه انتخاب كرده بود كه برايش زندگى و حياتى سرشار از معنويّت و ارزشهاى والا ايجاد نموده بود. او سربار كسى نبود و از انجام كار، طفره نمىرفت و آنگاه كه به سن بلوغ رسيده براى خانوادهاش شبانى مىكرد[٣] و در آغاز جوانى[٤] جهت تجارت و بازرگانى به شام سفر كرد و در زاويهاى ديگر از شخصيت بىنظيرش، جمال
[١] . نهج البلاغه خطبه ١٩٢.
[٢] . سيره نبوى ١/ ١٨٢؛ طبقات الكبرى ١/ ١٥٤.
[٣] . سيره حلبى ١/ ١٥٢؛ سفينة البحار، ماده نبأ، سيره نبوى ابن هشام ١/ ١٦٦.
[٤] . بحار الأنوار ١٦/ ٢٢؛ كشف الغمه ٢/ ١٣؛ كامل ابن اثير ٢/ ٢٤.