پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٥٦ - ٦ بخشش و بردبارى

شمار مى‌آمد و بالاترين بخشش را در ماه مبارك رمضان داشت ... جبرئيل هر سال در ماه رمضان به ديدار آن بزرگوار مى‌آمد ... و هرگاه جبرئيل با او ديدار مى‌كرد رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم نسبت به امور خير، از تندبادها بخشنده‌تر مى‌شد.[١]

جابر مى‌گويد: پيامبر اسلام هرگز در برابر درخواست مردم، نه نگفت‌[٢].

روايت شده رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم نزد بزّازى آمد و از او پيراهنى به چهار درهم خريدارى كرد و آن را پوشيد و بيرون رفت. در مسير راه مردى از انصار به او برخورد و عرضه داشت: اى رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم! پيراهنى نياز دارم، خداوند از لباس‌هاى بهشتى بر تو بپوشاند. حضرت پيراهن خويش را از تن بيرون آورد و بر آن مرد پوشاند و سپس نزد صاحب مغازه بازگشت و پيراهن ديگرى به چهار درهم خريد و دو درهم، برايش باقى ماند، در راه به كنيزكى گريان برخورد نمود، علت گريه‌اش را پرسيد، كنيزك در پاسخ گفت: اى رسول خدا! كسان (ارباب من) دو درهم به من سپردند تا با آن مقدارى آرد تهيه كنم، ولى آن‌ها را گم كرده‌ام. پيامبر دو درهم (باقى) را به او داد، كنيزك عرضه داشت:

مى‌ترسم اگر به خانه برگردم مرا تنبيه كنند.

رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم او را تا خانه مولايش همراهى كرد بدانجا كه رسيد بر اهل خانه سلام كرد، آنان صداى حضرت را شناختند [ولى پاسخ ندادند] بار دوم و سوم بازگشت و سلام كرد، آن‌گاه سلامش را پاسخ گفتند. حضرت بدانها فرمود: مگر شما نخستين سلام مرا نشنيديد؟ عرض كردند: شنيديم، ولى دوست داشتيم با سلام كردن بيشتر براى ما سلامتى بخواهى. پدر و مادرمان فدايت، بفرماييد چه‌چيز سبب حضور شما در اين‌جا شد؟

[١] . صحيح مسلم ٤/ ٤٨١ حديث ٣٣٠٨، مسند احمد ١/ ٥٩٨ حديث ٣٤١٥.

[٢] . سنن دارمى ١/ ٣٤.