امام سجاد در شش گفتار - درى نجف آبادى، قربانعلى - الصفحة ٩٥ - تعريف سبك زندگى

در منازل حيات و سطوح گوناگون زندگى بر اساس رضايت خداوند متعال و در چارچوب حدود الهى حركت مى كند «وَ الْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللَّهِ».[١]

دعاى مكارم الاخلاق از يك سو تمام هم و غم و عشق و ايمان انسان مومن را در انس با خداوند مى جويد و آن گاه در ابعاد مختلف معيشت و معاشرت و معايش و معاش (طبق روايت شريف) به اهتمام در امور و كارهاى خردمندانه و حكيمانه و خداپسندانه همت مى گمارند.

در آغاز اين دعاى شريف بر الگوى پاكان و پاكيزگان و اسوه خوبان و ابرار عالم يعنى پيامبر اكرم (ص) و اهل بيت (ع) آن بزرگوار صلوات و درود مى فرستند و راه را با صلوات بر آن بزرگواران و اصحاب آيه تطهير و اهل بيت عصمت و طهارت (ع) نشان مى دهند و خط مستقيم هدايت را ترسيم مى نمايند.

آنگاه در تمامى مراحل و منازل و مراتب قرب امام (ع) مجدداً با تكرار صلوات و با استعانت از ذات اقدس احديت زمينه را براى گام‌هاى بعدى آماده مى نمايند و با استعانت از خداوند متعال براى سير منازل سلوك و فتح قله هاى عبوديت و وصول به مدارج اولياى الهى تلاش مى كند.

در هر حال از خداوند كمك مى خواهد و به ذات اقدس او متوسل مى شود. آنگاه آثار اين حيات طيبه الهى و اتصال به مبدأ فياض ربانى و استعانت از ذات مقدس صمدانى زمينه سازى تحرك و پويايى در عرصه هاى حيات فردى، اجتماعى، سياسى، اقتصادى و نقش آفرينى و خدمت‌گزارى در جامعه است؛ اما همه و همه بر اساس اتصال الى الله و حركت در راستاى ولايت خداوند و تخليه درون از غير خدا و تحليه به صفات اولياى خدا.

[١] . توبه: ١١٢.