امام سجاد در شش گفتار - درى نجف آبادى، قربانعلى - الصفحة ٧١ - امام سجاد(ع) و احياى مكتب، فرهنگ و انديشه تشيع

بركت و شاگردان با فضيلت و تاريخ درخشان امامت و ولايت و ارادت ويژه در تمامى فرق و مذاهب اسلامى و بلكه غير مسلمانان نسبت به ابعاد عظمت عيسوى (ع) و موسوى (ع) و ابراهيمى (ع) و اسماعيلى (ع) و محمدى (ص) و علوى (ع) آن بزرگوار است و بايد گفت هر چه خوبان همه دارند تو تنها دارى.

جالب آن است كه آن حضرت با آن همه فضائل و كمالات هرگز كوچكترين ادعائى نداشت و نكرد، بلكه خود را در حد كوچكترين و ذليل ترين بندگان خداوند كريم مى دانست و در كمال خضوع و ابهال مى گفت:

«وأَنا بَعْدُ أقَلّ الأَقلّينَ، وأَذَلّ الأَذلّينَ، وَمِثْلُ الذّرّةِ أَو دُونَها».[١]

اكنون اشاره‌اى داشته باشيم به ابعاد نورانى احياگرى و پاسدارى و حفاظت و تبليغ رسالت و دعوت الى الله و جهاد فى سبيل الله و تخلّق باخلاق الله و النفع لعباد الله و تفقه در دين و امر به معروف و نهى از منكر و نيايش و دعا و حقوق و مكارم و مبانى اعتقادى و سياسى و كلامى و اجتماعى و تربيتى و معاشرتى و آداب خانوادگى و بيان معارف الهى و تفسير آيات قرآن كريم و اميد نسبت به آينده و انتظار فرج و پاسدارى از اصول امامت و ولايت و اهل بيت عصمت و طهارت (ع) و مبارزه با خرافات و انحرافات و بدعت ها ارائه استراتژى جامعه اسلامى و ولائى و ضرورت هاى مكتب و هوشيارى در برابر چالش‌ها و خطرات و پاسداشت كربلا و عاشورا و حريم اهل بيت (ع) و ده ها اصل نورانى قرآنى و معرفتى ديگر كه هر يك شاخص روشنى براى حيات طيبه اسلامى و چراغ نورانى براى امت اسلامى و بلكه جوامع بشرى است.

[١] . ابراهيم بن على كفعمى، المصباح، ص ٦٧٦.