امام سجاد در شش گفتار - درى نجف آبادى، قربانعلى - الصفحة ٧٨ - امام سجاد(ع) و احياى مكتب، فرهنگ و انديشه تشيع

نيز آن امام همام پس از پيامبر (ص) و اميرالمؤمنين (ع) و امام حسن (ع) و امام حسين (ع) درباره ى عموى بزرگوارش حضرت ابالفضل العباس (ع) چنين مى فرمايد:

«رَحِمَ اللَّهُ العَبّاسَ آثَرَ و أبلى وفَدى أخاهُ بِنَفسِهِ».[١]

خداوند عباس بن على (ع) را مشمول رحمت خود قرار دهد. آن بزرگوار در راه خداوند ايثار كرد و در امتحان عظيم الهى موفق شد و جانش را فداى برادرش كرد.

درباره مُتَحابُونَ فِى اللهِ و آنها كه يكديگر را در راه خداوند دوست مى دارند، مى فرمايد:

«إِذَا جَمَعَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ قَامَ مُنَادٍ فَنَادَى يُسْمِعُ النَّاسَ فَيَقُولُ أَيْنَ الْمُتَحَابُّونَ فِى اللَّهِ قَالَ فَيَقُومُ عُنُقٌ مِنَ النَّاسِ فَيُقَالُ لَهُمُ اذْهَبُوا إِلَى الْجَنَّةِ بِغَيْرِ حِسَابٍ قَالَ فَتَلَقَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ فَيَقُولُونَ إِلَى أَيْنَ فَيَقُولُونَ إِلَى الْجَنَّةِ بِغَيْرِ حِسَابٍ قَالَ فَيَقُولُونَ فَأَيُّ ضَرْبٍ أَنْتُمْ مِنَ النَّاسِ فَيَقُولُونَ نَحْنُ الْمُتَحَابُّونَ فِى اللَّهِ قَالَ فَيَقُولُونَ وَ أَيَّ شَيْ‌ءٍ كَانَتْ أَعْمَالُكُمْ قَالُوا كُنَّا نُحِبُّ فِي اللَّهِ وَ نُبْغِضُ فِى اللَّهِ قَالَ فَيَقُولُونَ نِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ».[٢]

على بن الحسين (عليهما السلام) فرمود: چون خداى عزّوجلّ همه مردم را گرد آورد (در روز قيامت) يك جارچى برخيزد و به آوازى كه مردم بشنوند، گويد: دوستى كنان براى خدا كجائيد؟ جماعتى از مردم برخيزند، به آنها گفته شود بدون حساب به سوى بهشت رويد.

فرشتگان به آنها برخورند و گويند: كجا؟ گويند: به سوى بهشت بدون حساب، گويند شما چه صنفى از مردميد؟ گويند: ما دوستى كنان براى خدائيم، گويند: اعمال شما چه بوده؟ گويند:

[١] . محمد بن على بن بابويه( شيخ صدوق)، پيشين، ص ٤٦٢.

[٢] . محمد بن يعقوب كلينى، پيشين، ج ٢، ص ١٢٦.