امام سجاد در شش گفتار - درى نجف آبادى، قربانعلى - الصفحة ٦٦ - جايگاه اهل البيت(ع)
لذا بايد گفت راه و صراط مستقيم دين در خود دين تعبيه شده و تشيع در حقيقت همان روح تعاليم عاليه اسلام و معارف حقه قرآن است و پيامبر اكرم (ص) در شرايط مختلف و زمان هاى گوناگون و به مناسبتهاى پيش آمده، حداقل سى و سه بار فرموده اند:
«إِنِّي تَارِكٌ فِيكُمُ الثَّقَلَيْنِ كِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِي أَهْلَ بَيْتِي وَ هُمَا الْخَلِيفَتَانِ مِنْ بَعْدِي وَ إِنَّهُمَا لَنْ يَفْتَرِقَا حَتَّى يَرِدَا عَلَيَّ الْحَوْضَ».[١]
به راستى آن همه آيات قرآن درباره اهل بيت (ع) و حب ايشان، وداد و دوستى نسبت به آن بزرگواران، آيا صرفاً سخن از دوستى و محبت قلبى و يا تظاهر به محبت لسانى بوده است؟ آيا حديث شريف غدير صرفاً براى اظهار تمايل قلبى نسبت به آن بزرگواران بوده؟ يا براى اين بوده كه اهل بيت (ع) نسخه كامل اسلام هستند و اهل بيت (ع) چراغ راهنماى هدايت هستند و مرجعيت فقاهت و ولايت و هدايت امت هستند.
جايگاه اهل البيت (ع)
اهل البيت (ع) مركز ثقل اسلام و قرآن و كانون اهل بيت و تربيت امت اسلامى و محور سياست و قضاوت و ستون فقرات امت و تجسم و تجلى روح توحيد و نبوت و پاسداران حريم قرآن و ايمان و معرفت بوده و هستند و بايد از ايشان به عنوان چراغ راه استفاده كرد. آنها انسان هاى تراز انسانيت و صراط مستقيم امامت و ولايت هستند.
اهل بيت (ع) راسخون در علم و اهل ذكر و صراط مستقيم و اهل عصمت و طهارت هستند و بايد امت اسلامى در تمامى زمينه ها و ابعاد به ايشان مراجعه و
[١] . محمد بن على بن بابويه( شيخ صدوق)، كمال الدين و تمام النعمة، ج ١، ص ٦٤.