امام سجاد در شش گفتار - درى نجف آبادى، قربانعلى - الصفحة ٤٦ - اقدامات امامان(ع) در جهت مبارزه با غلو و افراط

نشنيده ام و چنين خبرى نيز به من داده نشده كه يكى از ايشان چنين ادعائى نموده باشد.

«لَكِنَّا نَقُولُ النَّاسُ عَبِيدٌ لَنَا فِي الطَّاعَةِ مَوَالٍ لَنَا فِي الدِّينِ فَلْيُبَلِّغِ الشَّاهِدُ الْغَائِب».[١]

ولى ما مى گوئيم كه مردم در راه اطاعت و بندگى خداوند بايد فرمانبردار ما باشند و در امر دين بايد موالات ما را داشته باشند. اين مطلب را حاضران به غائبان اطلاع دهند.

روشن است كه تفاوت بسيار است بين اينكه بگوئيم ما بايد از ائمه اهل بيت (ع) در امر دين اطاعت كنيم و فرمان‌بردار باشيم.

طبق آيات كريم قرآن:

«يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ».[٢]

در حقيقت اطاعت از آن بزرگواران در طول اطاعت از رسول الله (ص) و اطاعت از خداوند است. نه اينكه ايشان را عبادت كنيم؟!

در هر صورت يكى از موضوعات بسيار مهم و حساس كه ائمه اهل بيت (ع) همواره با آن مقابله و برخورد نموده و چه بسا عناصر منحرف را مورد طعن و لعن و نفرين قرار داده و آنها را از جرگه مسلمانى و مسلمانان خارج دانسته است. قرآن كريم نيز در آيات فراوان با اين قبيل ادعاها و مدعيان برخورد نموده و نسبت به حضرت عيسى بن مريم (ع) و ديگران ايشان را به عنوان بندگان صالح خداوند ذكر كرده و فرموده: هرگز به بشرى چنين حقى داده نشده كه بندگان خدا را به عبادت خود فرا بخواند.

خداوند مي‌فرمايد:

[١] . محمد بن يعقوب كلينى، پيشين، ج ١، ص ١٨٧.

[٢] . نساء: ٥٩.