امام سجاد در شش گفتار - درى نجف آبادى، قربانعلى - الصفحة ٢١٦ - نگاهى به ويژگى حقوق اسلامى

اصالت لذت و آزادى فردى و اصالت انسان و تأمين خواسته ها و تمايلات و غرائز آنهاست.

نظام آفرينش، در جهت سير الى الله و قرب الى الله در تكاپو و تعالى است و انسان نيز محور اين حركت و حيات طيبه است؛ و گوهر و جوهر او فوق غرائز و شهوات است؛ او در اين دار ممتحن به امتحان الهى است تا طيب از خبيث و پاكان و پاكيزگان از آلودگاه شناسايى و تمييز شوند. «لِيَمِيزَ اللَّهُ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ (.[١]

شريعت عظيم اسلام و مكتب اهل البيت (عليهم السلام) و فقه و حقوق و احوال شخصيه و احكام معاملات و مناكحات و عقود و ايقاعات و عبادات و سياسات و اخلاق و احكام اموال و اعتقادات همه و همه يك منظومه درخشانى براى حيات طيبه و الهى انسان ها است.

در هر صورت هر نظام حقوقى نشأت گرفته از نظام ارزشى مربوط و متناسب با خود است. رابطه بين بايدها و نبايدها و ارزش شما با هست ها به سادگى قابل انكار نمى باشد و پشتوانه نظامات حقوقى و اخلاقى مبانى عميق اعتقادى و جهان بينى و اصول مربوط به آن است. اين نظام ارزشى است كه به ما مى گويد چه كنيم؟ و چه نكنيم؟ و چه چيز بهتر است؟ و چه چيز خوب است؟ و چه عمل ناپسند و بد است؟ اين، همان پيوند جهان بينى و ايدئولوژى است و ايدئولوژى ها برخواسته و نشأت گرفته از جهان بينى ها است. به‌علاوه موضوع ضمانت اجرايى داشتن، هدفمند بودن، جامع و كامل بودن به نوع بينش و نگرش انسان ها به جهان و انسان و خلقت بر مى گردد.

[١] . انفال: ٣٧.