امام سجاد در شش گفتار - درى نجف آبادى، قربانعلى - الصفحة ١٨٤ - ٥ عافيت همه جانبه؛

عَافِيَتَكَ، وَ أَصْلِحْ لِي عَافِيَتَكَ، وَ لَا تُفَرِّقْ بَيْنِي وَ بَيْنَ عَافِيَتِكَ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ عَافِنِي عَافِيَةً كَافِيَةً شَافِيَةً عَالِيَةً نَامِيَةً، عَافِيَةً تُوَلِّدُ فِي بَدَنِي الْعَافِيَةَ، عَافِيَةَ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ».[١]

امام (ع) اين دعاى شريف را در چهار بخش، انشاء فرموده است:

در بخش اول به ده نوع عافيت اشاره فرموده اند و در بخش هاى بعد با تفصيل بيشترى به ابعاد نورانى عافيت جامع و كامل و دين و دنيا و آخرت عنايت فرموده و آن چنان كه شايسته اولياى الهى است براى علاقه مندان و ارباب ادب فتح باب معرفت نموده اند كه‌به طور قطع اگر اين تفاصيل در بيان آن بزرگواران نيامده بود انسان‌هاى عادى از تبيين و تعريف اين حقايق قطعاً عاجز بودند و يا صرفاً در محدوده‌هاى بسيار نازل و مادى به تصور و ترسيم اين حقايق نمى پرداختند و از عمق و گستره تعريف و توضيح و تفصيل اين معانى اظهار عجز مي‌نمودند.

در قسمت اول پس از صلوات بر محمّد و آل محمّد (ص) از خداوند مى خواهند:

١- خدايا! لباس عافيت را بر من بپوشان؛

٢- خداوندا! عافيت تو تمامى وجود مرا فرا گرفته و بپوشاند؛

٣- خداوندا! با عافيت خود مرا از هر نوع بدى و آلودگى صيانت فرما و در حصار عافيت قرار بده؛

٤- خداوندا! مرا با عافيت خود كرامت كن و مشمول كرامت قرار بده؛

٥- خداوندا! به بركت عافيت خود مرا از ديگران بى نياز بفرما؛

٦- خداوندا! بر من با عافيت خود صدقه عنايت بفرما؛

٧- خداوندا! عافيت خود را بر من ببخشاى؛

[١] . الصحيفة السجادية، ص ١١٢.