نهج البلاغه - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ٧٣٨ - قسمتى از اين خطبه است در وصف شگفتى آفرينش دسته هاى از حيوانات (مانند مورچه و ملخ و غير آنها)

قسمتى از اين خطبه است در وصف شگفتى آفرينش دسته‌هاى از حيوانات (مانند مورچه و ملخ و غير آنها)

(١٠) و اگر مردم در عظمت توانائى و بزرگى نعمت و بخشش خداوند متعال فكر و انديشه كنند (از گمراهى) براه (راست) باز مى‌گردند، و از مشقّت و سختى آتش سوزان (قيامت) مى‌ترسند (بر خلاف دستور خدا و رسول رفتار نمى‌نمايند) و ليكن دلها بيمار و بينائيها معيوب است! (به اين جهت از راه حقّ پا بيرون نهاده در آثار قدرت و توانائى پروردگار انديشه نكرده از نعمتهاى او سپاسگزار نيستند) ١١ آيا نگاه نمى‌كنند حيوان كوچكى را كه آفريده چگونه آفرينشش را استوار و بهم پيوند كردنش را محكم گردانيده، و (با همه كوچكى) براى آن گوش و چشم پديد آورده و استخوان و پوست به تناسب آراسته؟

١٢ نگاه كنيد به مورچه با كوچكى جثّه و نازكى اندامش كه بنگاه با گوشه چشم ديده نمى‌شود و به انديشه درك نمى‌گردد، چگونه مسير خود را مى‌پيمايد، و براى بدست آوردن روزيش مى‌شتابد، دانه را به لانه‌اش انتقال مى‌دهد و آنرا در انبارش (براى روز سختى) آماده مى‌گذارد، در تابستان براى زمستان و هنگام آمدن (روزهاى گرم) براى وقت باز گشتن (روزهاى سرد) دانه‌ها را گرد مى‌آورد، ١٣ خداوند ضامن روزيش بوده، مناسب حال راه روزيش را گشاده، پروردگار بسيار نعمت و بخشش دهنده از آن غافل نيست، و خداوند جزاء دهنده آنرا محروم و بى‌بهره نمى‌گرداند و اگر چه در سنگ خشك (كه چيزى از آن نمى‌رويد) و سنگ سخت (كه از جائى بجائى حركت داده نمى‌شود) باشد، ١٤ و اگر در مواضع خوردن و در بالا و پائين و آنچه در درون مورچه است از اطراف اضلاع شكمش و آنچه در سر آنست از چشم و گوش، انديشه كنى از (تدبير و حكمت خداوند در) آفرينش آن به شگفت آمده از وصف آن برنج در آئى، ١٥ پس بلند و برتر از آن است (كه در انديشه در آيد) خدائى كه مورچه را بروى دست و پايش بر قرار داشت و آنرا بر روى ستونها و اعضائش بناء كرد، در حاليكه در آفرينش آن آفريننده‌اى شركت نداشته و توانائى او را يارى نكرده است. ١٦ و اگر راههاى انديشه خود را بپيمائى تا به انتهاى آن برسى (از هر گونه فكر و انديشه‌