تقريرات فلسفه امام خمينى قدس سره - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٥٤ - سبق قدرت بر فعل

به اين معنى معادن العلوم و نقّاد الحقايق يعنى ائمه هدى‌ عليهم السلام اشاره فرموده‌اند:

«خلق الأشياء بالمشية» [١]

پس‌ «لا يَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقالُ ذَرَّةٍ» [٢] و لا يعجز عن شى‌ء له قابلية الوجود.

و از اينجا نيز معلوم شد چون قدرت ازلى است و كان فيما لم يزل، پس صدور فعل مقدور ازلى مى‌گردد و تعطيل فيض لازم نمى‌آيد.

و آنچه متكلمين گفته‌اند كه در معناى قدرت صحت و امكان معتبر است و معتبر است اينكه برهه‌اى بگذرد تا فعل به عمل بيايد؛ [٣] اين طور نيست و اينها در مفهوم قدرت معتبر نيست. و قول به اينكه: خداوند متعال در برهه‌اى از زمان مغلول اليد بنشيند، دست روى دست بگذارد و به اين خيال بيفتد كه خوب است عالمى تشكيل داده و بساط خلق بگسترانيم باطل است؛ زيرا لازمه آن قول به: «يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ» [٤] است، ولى‌ «غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَ لُعِنُوا بِما قالُوا بَلْ يَداهُ مَبْسُوطَتانِ». [٥]

سبق قدرت بر فعل‌