سر الصلاة( معراج السالكين و صلاة العارفين) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٦٠ - فصل نهم در اسرار وقت است

و پيش اهل معرفت، خروج از تصرف نفس است به عدم رؤيت حول و قوه خود.

و در نزد اوليا، خروج از تصرف مطلق است در ذات و اسما و صفات.

پس، مادامى‌كه اعضا و قلب در تصرف شيطان يا نفس است، معبد حقّ و جنود الهيّه مغصوب است و عبادت حقّ تعالى در آنها صورت نگيرد و جميع عبادات براى شيطان يا نفس واقع شود؛ و به هر اندازه كه از تصرف جنود شيطان خارج شد، مورد تصرف جنود رحمانى شود تا آنكه فتوحات ثلاثه واقع شود يعنى: فتح قريب؛ كه پيش ما فتح اقاليم سبعه است به اخراج جنود شيطانى از آنها، و نتيجه آن تجلى به توحيد افعالى است: نَصْرٌ مِنَ اللَّهِ وَ فَتْحٌ قَرِيبٌ؛ [١] و فتحِ مبين؛ كه فتح كعبه قلب است به اخراج شيطان موسوس از آن: إِنَّا فَتَحْنا لَكَ فَتْحاً مُبِيناً؛ [٢] و فتحِ مطلق؛ كه ترك رسوم خلقيه و افناى تعينات شهادتيه و غيبيه است: إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَ الْفَتْحُ؛ [٣] و پس از اين، فتح تمام تصرفات الهيّه شود و نتيجه قرب نوافل حاصل شود؛ و تفصيل آن از حوصله اين اوراق خارج است.

فصل نهم در اسرار وقت است‌

و آن در مسلك اهل عرفان و مشرب اصحاب ايقان، از اول استواى شمسِ حقيقت است در غايت ظهور آن به احديّت جمع اسما كه آن، وقت صلاة ظهر است؛ كه صلاة رب است؛ و صلاة رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله‌

[١] «نصرتى از جانب خدا و فتحى نزديك است.» (صف/ ١٣)

[٢] «ما براى تو فتح كرديم، فتحى آشكار.» (فتح/ ١)

[٣] «هنگامى كه يارى خدا و پيروزى آمد.». (نصر/ ١)