پانزده گفتار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٢٠ - شهادت امام حسین علیه السلام

شما می پرسم: درد که چیز خوبی نیست، ولی این جور درد را آیا خوب است انسان داشته باشد یا خوب است نداشته باشد؟ اصلاً انسانیت به درد داشتن است. گفت:

الهی سینه ای درد آشنا ده غم از هر دل که بستانی به ما ده

شک برای درد روح است. شک تنبلها را نمی گویم که اگر در مسئله ای شک می کند چهل سال در شکش می ماند؛ همیشه در خانه اش خوابیده یک خلجانی هم در ذهنش هست؛ بلکه شک افراد باغیرت، شک آدم غیور که تا حقیقت را کشف نکند از پای نمی نشیند. این شک را خوب است انسان داشته باشد. خدا هم که وعده داده است کسانی که این جور صاحب درد و کوشا هستند ما راه حقیقت را به روی آنها باز می کنیم.

شک غیر مقدس

عرض کردیم ما دو نوع شک داریم: شک مقدس و شک غیر مقدس. شک غیر مقدس چگونه است؟ آن هم خیلی زیاد است. بعضی افراد زیاد شک می کنند از باب اینکه مریض و بیمارند؛ یعنی خود زیاد شک کردن یک نوع بیماری است. مثالش را در همین عبادات و نماز و طهارت و نجاست می بینید. می بینید بعضی از افراد در نماز زیاد شک می کنند. در اصطلاح، اینها را «کثیر الشک» می گویند. و گاهی شک اینها به حد وسواس می رسد. در طهارت و نجاست زیاد شک می کنند. این شک پایه ای ندارد؛ شک بی پایه، بی مبنا و بی اساس است. در جایی که هر آدم سالمی یقین می کند او شک می کند. این شک البته پلیدی است. انسان باید خودش را معالجه کند، راه معالجه اش را هم عرض می کنم. و لذا درباره نماز می گویند:«لا شَکَ لِکثیرِالشک» هر کسی که شک می کند یک وظیفه ای دارد که بنا را بر اکثر بگذاردو ... الا آدم کثیر الشک که باید بنایش را بر صحت بگذارد. چون