پانزده گفتار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٤٨ - وضع ما

ارْجُلِکمْ أوْ یلْبِسَکمْ شِیعاً [١].

وضع ما

ممکن است شما بگویید الحمدللَّه ما که معذب نیستیم، پس ما در هیچ روز نحسی قرار نگرفتهایم؛ اتفاقاً ما الآن باید بفهمیم تمام روزهای ما نحس است؛ روز اول فروردین ما هم نحس است؛ چون ما به نص قرآن مجید مردم معذبی هستیم، مردمی هستیم که خودمان به جان یکدیگر افتادهایم. ما تمام ملل مسلمان، امروز در ایام نحسات بسر میبریم. آن عذاب الهی که میبینید، مظهر اعلایش اسرائیل است، چرا؟

اعمال خودمان. ما که قرنها جز در راه جدایی و دشمنی و تحریک اعصاب علیه یکدیگر قدم برنداشتهایم طبیعی است که دشمن مسلط شود. ما اگر بخواهیم از این نحس خارج شویم چه باید بکنیم؟ آیا برویم بیرون شهر، سبزهها را گره بزنیم تا از نحسی خارج شویم؟! با سمنو پختن از نحسی خارج میشویم؟! با سبزه را در روز سیزده از خانه بیرون ریختن از نحسی خارج میشویم؟! بیچاره! چرا خانهات را در این روز رها میکنی و میروی به الدنگی؟! از خودت بیرون بیا، از این رفتار زشت خودت بیرون بیا، از این عادات زشتت بیرون بیا، از این افکار زشت خودت خارج شو، از این ملکات کثیف و پلیدی که گرفتارش هستی خارج شو. آیا تو با آن کارها از نحوست بیرون میآیی؟! ١٣ چه گناهی دارد؟ خانه و زندگیت چه گناهی دارد؟ از سمنو چه کاری ساخته است؟! از سبزه گره زدن چه کاری ساخته است؟! به خدا ننگ این مردم است که روز سیزده را به عنوان سیزده بدر [بیرون] میروند؟ من نمیفهمم آنهایی که اسم تنویر افکار و پرورش افکار روی کار

[١]. انعام/ ٦٥.