پانزده گفتار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٩ - کرد ( پانزده گفتار )

طرفی از این میدان که انسان وارد بشود جای بحث و سخن هست چون خود علی علیه السلام یک موضوع دامنهدار و پرسخنی است. در هر ناحیهای از نواحی وجود علی علیه السلام که انسان بخواهد صحبت کند میدان را باز میبیند. راجع به خصوص غدیر و نصب علی علیه السلام به خلافت و امامت و ولایت باز هم دامنه سخن وسیع است، از قسمتهای مختلف میشود صحبت کرد از قبیل اینکه اولًا داستان غدیر یک واقعیت و یک حقیقت تاریخی است که در این باره کتابها حتی به فارسی نوشتهاند و به زبان عربی زیاد نوشته شده است، و از قبیل اینکه مفاد کلام پیغمبر اکرم در روز غدیر که فرمود: مَنْ کنْتُ مَوْلاهُ فَهذا عَلِی مَوْلاهُ چیست، با مقدمات و مؤخراتش که اول فرمود: ا لَسْتُ اوْلی بِکمْ مِنْ انْفُسِکمْ آیا من از خود شما بر شما اولویت ندارم، حق ولایت بر همه شما ندارم؟ اشاره کرد به آیه کریمه قرآن: النَّبِی اوْلی بِالْمُؤْمِنینَ مِنْ انْفُسِهِمْ [١]. همه فریاد کشیدند: بلی، بلی چرا چرا چنین است. بعد فرمود: مَنْ کنْتُ مَوْلاهُ فَهذا عَلِی مَوْلاهُ و بعد: اللَّهُمَّ والِ مَنْ والاهُ وَ عادِ مَنْ عاداهُ. این خودش یک موضوعی است که اصلًا مفاد این حدیث چیست و این ولایت تا کجا دامنه دارد. سایر نصوصی که در قرآن مجید در این زمینه وارد شده است یا پیغمبر اکرم درباره علی علیه السلام فرموده است، به طور کلی اصلحیت و الیقیت مولای متقیان، سایر فضایلش، اینها مسائلی است که به تناسب این شب میشود درباره همه اینها صحبت کرد ولی من میخواهم عرایض خودم را به موضوعی اختصاص بدهم که فکر میکنم بحث در این موضوع به حال ما از نظر عمل خود ما نافعتر و مفیدتر و آموزندهتر است در عین اینکه یکی از مباحث و فصلهای غدیر است و آن این است:

[١]

. احزاب/ ٦.