پانزده گفتار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٥٤ - نگاهی به روایات

خدا قسم که این حرفها که ایام را گنهکار بدانید و برای آنها شئامت و نحوست قائل شوید، نه تنها فایدهای به حالتان ندارد، بلکه خداوند شما را معاقب خواهد کرد، خدا علیه شما اعلام جرم خواهد کرد که چرا مخلوق بیگناه مرا مجرم دانستید؟ من این روزگار را بیگناه دانستم. ای کسی که میگویی «فلک کج رفتار» تو گنهکاری، بنده بیگناه خدا را مجرم میدانی. ای کسی که میگویی «چرخ کجمدار» روی این منطق، تو آدم گنهکاری هستی؛ خدا در قیامت میآید از تو سؤال میکند، میگوید بگو این موجوداتی که در مدارهای خودشان حرکت میکردند کدام یک از آنها از مسیر خودشان منحرف شدند که انحراف آنها از مسیرشان سبب نکبت و بدبختی تو شد؟! أَ ماعَلِمْتَ یا حَسَنُ؟ [آیا دانستی حسن؟] اصل کلی: بشر باید بداند که خدا پاداش و کیفر را روی یک حساب معین میدهد؛ بر حساب اعمال و افکار و عقاید بشر میدهد، بر اثر اخلاق نیک یا بد بشر میدهد. بنابراین انسان نباید در این زمینهها کوچکترین فکری یا خیالی به خودش راه بدهد. باز هم روایاتی در این زمینه داریم که دیگر من عرایض خودم را در همین جا خاتمه میدهم.