پانزده گفتار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٦٢ - شعار آغاز به کار

کار خودش یک شعاری دارد. ملت اسلام در شروع کار خودش یک شعار دارد و آن توحید است. مسلمان هر کاری را که میخواهد شروع کند، سوار اتومبیل که میخواهد بشود شعار توحید میدهد، خوردن غذا را میخواهد شروع کند شعار توحید میدهد، وارد یک خانه میخواهد بشود شعار توحید میدهد، ساختمانی را میخواهد شروع کند شعار توحید میدهد، و هرکاری که فیالجمله اهمیت برای آن قائل است میخواهد شروع کند شعار توحید میدهد:

بسم اللَّه الرحمن الرحیم.

بسم اللَّه الرحمن الرحیم شعار مسلمان است. به نام خدای رحمان و رحیم. شما ببینید در این جمله چه معنایی جمع شده است! اللَّه من به ذاتی اعتقاد دارم لایتناهی، جامع جمیع صفات کمالیه؛ به ذاتی ایمان و اعتقاد دارم که تمام عالم مظهر رحمانیت و رحمت اوست، عالم هستی مظهر رحمت اوست. من به خدایی ایمان دارم که او رحیم است؛ یعنی اگر بندهای در راه رضای او گام بردارد عنایتها و الطاف خاصی شامل حال او میشود. ما چرا داریم این شعار را فراموش میکنیم؟ چرا میخواهیم فراموش کنیم؟ چرا این شعار را تحقیر میکنیم؟ اصلًا بسم اللَّه الرحمن الرحیم اعلام وابستگی به لا اله الّا اللَّه است، اعلام وابستگی به این است که من غیر از خدا مُطاعی نمیشناسم، من از غیر خدا- هرچه هست- آزادم، من فقط در مقابل یک نقطه خاضعم و آن خداست. به نام آن خدا که من تنها بنده او هستم و بس. اگر شما چیزی بهتر از این پیدا کردید ما از شعار اسلامی دست برمیداریم. اگر شعار دیگری از این عالیتر و مترقیتر پیدا کردید من حرف ندارم.

میگویند [این کار] ارتجاع [است.] ارتجاع این است که انسان یک شعار بسیار عالی را کنار بگذارد برود به شعار منحطتر و پایینتر. ما میبینیم فرنگیها در اول کتابشان بسم اللَّه الرحمن الرحیم نمینویسند، نام