پانزده گفتار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٢٢ - ٤ ترک امر به معروف و نهی از منکر

خودشان با یکدیگر اتفاق داشته باشند و مسائلی که میان آنها شکاف میاندازد و اختلاف ایجاد میکند به وجود نیاید.

عامل امر به معروف و نهی از منکر عاملی است که در هر حال هر مقدار هم پیشگیری بشود بالاخره ممکن است افراد به فساد گرایش پیدا کنند یا جامعه از مسیر عدالت منحرف شود. همچنین ممکن است تفرق و تشتت به عللی در جامعه اسلامی رخ بدهد. پس یک جریانی لازم است که بیاید اصلاح کند. اگر اخلاق فاسد شد، امر به معروف و نهی از منکر بشتابد برای اصلاح اخلاق. عدالت و مساوات از بین رفت، امر به معروف و نهی از منکر بشتابد برای اصلاح مفاسدی که از این راه پیدا شده. تفرق و تشتت پیدا شد، باز امر به معروف و نهی از منکر بشتابد و به جای تفرق از نو وحدت را ایجاد کند.

اتفاقا آیهای که میفرماید: وَلْتَکنْ مِنْکمْ امَّةٌ یدْعونَ الَی الْخَیرِ وَ یأْمُرونَ بِالْمَعْروفِ وَ ینْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکرِ [١] در میان دو آیه قرار گرفته است، یکی آیه وَ اعْتَصِموا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمیعاً و یکی آیه وَ لا تَکونوا کالَّذینَ تَفَرَّقوا که هر دو آیه مربوط به اتحاد و اتفاق و نقطه مقابلش تفرق و تشتت است. قرآن در وسط دو آیهای که هر دو مربوط به اتحاد و اتفاق و نقطه مقابلشان تفرق و تشتت است یک آیه امر به معروف و نهی از منکر گنجانده است: وَلْتَکنْ مِنْکمْ امَّةٌ یدْعونَ الَی الْخَیرِ. گویی قرآن اینجا خیر را در درجه اول همان وحدت و اتفاق و اتحاد میداند. امر به معروف بکنند. مصداق مهم و منظور از «معروف» در اینجا همان وحدت و اتفاق است. نهی از منکر بکنند و از زشتی [باز بدارند.] «زشتی» در اینجا همان تفرق و تشتت است.

پس ببینید این عواملی که قرآن مجید ذکر میکند (با توضیحی که

[١]. آلعمران/ ١٠٤.