پانزده گفتار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٨٤ - یک دقیقه سکوت

مینویسید کمال تأسف؟! این دروغ است.

دروغ را تعارف هم نباید کرد. گذشته از اینکه اینها دروغ است، انسان چرا رنگ اسلامی ندهد؟ چرا طلب مغفرت برای مرده نکند، چرا نام خدا را نیاورد و نگوید من از خدا برای شما صبر و برای او مغفرت میطلبم؟ اگر مسلمانیم باید شکل تسلیت و شکل اعلام ختممان هم نشان بدهد که من معتقد به قیامتم؛ باید انّا لِلّهِ وَ انّا الَیهِ راجِعونَ [١] یا: هُوَ الْحَی الْقَیومُ [٢]- هُوَ الْحَی الَّذی لایموتُ [٣]یک دقیقه سکوت!

خیلی عجیب است! ما از یک طرف میگوییم مسلمانیم و وابستگی خودمان را به دین اسلام اعلام میکنیم، بعد در حساسترین مراکز کشور ما مثل مجلس شورای ملی و مجلس سنا ژست مادیگری به خودشان میگیرند، چطور؟ یک رفیقشان را از دست میدهند بعد یک نفر میآید اعلام میکند: فلان کس، دوست عزیز ما، از میان رفت، فعلًا در میان ما نیست، پس یک دقیقه سکوت اعلام میکنیم. بعد یک دقیقه «صُمٌّ بُکم» میشوند. «یک دقیقه سکوت اعلام میکنیم» یعنی چه؟! این سکوت چه اثر و فایدهای دارد؟ میخواهد بگوید من به قیامت و به مغفرت و طلب مغفرت و این حرفها اعتقاد ندارم، یک دقیقه سکوت. این یک دقیقه سکوت را آدمهایی درآوردند که اساساً به این حرفها اعتقاد نداشتند. در یک کشور اسلامی که برای یک نفر میت اظهار تأسف میخواهد بشود که شکلش نباید یک دقیقه سکوت باشد.

گفت: «یک دست به مصحفیم و یک

[١]. بقره/ ١٥٦.

[٢]. بقره/ ٢٥٥.

[٣]. فرقان/ ٥٨: وَ تَوَکلْ عَلَی الْحَی الَّذی لایموتُ.