آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٢ - تفسیر سوره انفال (٤)

میشود. از یک نظر خیلی اسباب تأسف است. انسان یک وقت میبیند افرادی که هیچ از آنها انتظار نداشت چغاله از آب درآمدند. ولی از نظر افراد دقیق و باریکبین باید گفت خوب شد که صفها از همدیگر جدا شد.

مثلًا اگر پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله در مکه مبعوث نشده بود و فرضاً ما را میبردند در همان جامعه مکه، در آنجا افرادی را میدیدیم همه مثل همدیگر، یکسره و همانند و یکسان. ابوجهل و ابوسفیان را میدیدیم، عمار یاسر و ابوذر غفاری را هم میدیدیم و از نظر ما میان اینها فرقی نبود. اما حادثه شدیدی مثل ظهور اسلام و نزول قرآن پیش میآید، یک تکان شدید میدهد، یک وقت میبینیم که اینها از همدیگر جدا میشوند، درست مثل دستگاههای تجزیه شیمیایی که عناصری را که به یکدیگر آمیختهاند از همدیگر جدا میکند، هر قسمتش به یک طرف میرود.

امیرالمؤمنین علی علیه السلام در یکی از خطبههای نهجالبلاغه میفرماید: لَتُبَلْبَلُنَّ بَلْبَلَةً،وَ لَتُغَرْبَلُنَّ غَرْبَلَةً، وَ لَتُساطُنَّ سَوْطَ القِدْرِ، حَتّی یعودَ اسْفَلُکمْ اعْلاکمْ وَ اعْلاکمْ اسْفَلَکمْ [١] یعنی شدایدی برای شما پیش خواهد آمد و شما مانند دانههایی که در غربال ریخته باشند و غربال آنها را تکان بدهد به طوری که از همدیگر جدا بشوند، غربال خواهید شد؛ و مانند دیگ جوشانی خواهید شد که در اثر حرارت دادن زیاد به آن آنچه در ته دیگ است بالا بیاید و آنچه در بالاست پایین برود. چه تشبیه عجیبی است! شما اگر در یک دیگ مثلًا سیبزمینی و پیاز و

[١]

. نهجالبلاغه، خطبه ١٦.