آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢١١ - تفسیر سوره توبه (١)

مضطرب شد، پرسید: آیا امیری یا رسول؟ یعنی آیا آمدهای امیرالحاج باشی یا یک کار مخصوص داری؟ فرمود: نه، من یک رسالت مخصوص دارم، فقط برای آن آمدهام. پس ابوبکر از شغل خودش منفصل و معزول نشد؛ او کار خودش را انجام داد و علی علیه السلام هم کار خودش را. ولی اقلیتی از اهل تسنن- که در مجمع البیان نقل شده- و همه اهل تشیع میگویند وقتی که علی علیه السلام آمد، ابوبکر بکلی از شغل خودش منفصل شد و به مدینه برگشت. تعبیر قرآن این است که این سوره را نباید به مردم ابلاغ کند مگر خود تو یا کسی که از توست. اهل تشیع روی این کلمه «از توست» تکیه میکنند، میگویند این کلمه «کسی که از توست» (رَجُلٌ مِنْک) که در بسیاری از روایات هست، مفهوم خاصی دارد. حالا من نظایرش را بگویم:

درباره حضرت ابراهیم است که فرمود: فَمَنْ تَبِعَنی فَانَّهُ مِنّی [١] آنکه گام دنبال گام من بردارد از من است. این معنایش این است که او از من جدایی ندارد. بزرگترین جملهای که پیغمبر اکرم درباره سلمان فرموده است و شاید بزرگترین جملهای که درباره یک صحابی غیر از امیرالمؤمنین فرموده است این جمله است: سَلْمانُ مِنّا اهْلَ الْبَیتِ سلمان جزء ما اهل بیت است. این کلمه «جزء ماست» بسیار عالی است؛ یعنی او از ما جدایی ندارد، بینونتی با ما ندارد. گفت: «من کیام لیلی و لیلی کیست من» من او هستم و او من است. دیگر از این بالاتر تعبیر نیست. تعبیر دیگر- که این حدیث را هم شیعه و سنی روایت کردهاند- درباره امام حسین است که پیغمبر فرمود: حُسَینٌ مِنّی وَ انَا مِنْ

[١]. ابراهیم/ ٣٦.