تنها کتابی که میتوان آن را با آهنگ قرائت کرد قرآن است و این مطلب الآن به صورت یک رشته علمی درآمده. آیات مختلف قرآن آهنگهای مختلف میپذیرد؛ یعنی آهنگهای مختلف، متناسب با معانی آیات است. مثلًا اگر تخویف بکند آهنگی میپذیرد که دل را تکان بدهد و بترساند. و آیاتی که تشویق است آهنگی میپذیرد که آرامش ببخشد.

شما بروید به دنیای مسیحیت با آن عظمت و پهناوری آن، و نیز دنیای یهود که گرچه کشور منحصرشان اسرائیل است ولی به اغلب رادیوها و خبرگزاریهای دنیا تسلط دارند؛ آیا پیدا میکنید که انجیل و تورات را با قرائت پشت رادیو بخوانند؟! اگر بخوانند تمسخرآمیز است و کسی نمیتواند تحمل کند. و یا مگر میشود نثر سعدی را با صوت خواند؟

این از ویژگیهای اسلوب قرآن است که نه قبل از آن سابقه دارد و نه بعد از آن در زبان عربی دیده شده است.

جالب آن است که اینهمه افرادی که حافظ قرآن شدند و به قرآن عشقمیورزیدند و خودشان نیز اولین سخنور زمان خویش بودهاند نتوانستند دو سطر بگویند که شبیه قرآن دربیاید.

علی علیه السلام را دنیا به فصاحت و بلاغت قبول دارد. من در یکی از بحثهای کتاب سیری در نهجالبلاغه این بحث را کردهام که چطور الآن که ١٣٥٠ سال از زمان علی علیه السلام و خطابههایش گذشته و در هر زمان ادبا و