آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٧٤
قاآنی از شعرای معروف و همشهری سعدی و اهل شیراز است. همیشه میخواست با سعدی رقابت کند. کتابی هم به آهنگ گلستان نوشته است ولی نتوانست به پای سعدی برسد.
نقل میکنند شبی در شیراز در فصل زمستان با عدهای پای بخاری نشسته بود و به اصطلاح مجلس بزمی بود و یک نفر قوّال هم در آنجا بود که این شعر معروف سعدی را شروع به خواندن کرد:
شبی خوش است و در آغوش شاهد شکرم ...
تا آنجا که:
ببند یک نفس ای آسمان دریچه صبح | بر آفتاب که امشب خوش است با قمرم | |
قاآنی که خودش مرد شعرشناسی است آنچنان تحت تأثیر قرار گرفت که گفت:
این مرد دیگر جایی نگذاشته که کسی شعر بگوید! دیوان شعرش را که جلویش بود پرت کرد توی بخاری و آن را سوزانید، گفت اگر این شعر است دیگر ما نمیتوانیم شعر بگوییم!
پس گاهی یک شعر آنقدر زیبا از آب درمیآید که شاعری مانند قاآنی که خودش استاد سخن است یک جا که از زبان یک قوّال آن شعر را میشنود آنچنان تحت تأثیر قرار میگیرد که وقتی خودش را با او مقایسه میکند میبیند که او چقدر بالاست و خودش چقدر پایین! این اثر سخن است.
حافظ را چه نگه داشته است؟ مولوی را چه نگه داشته است؟ زیبایی شعرشان؛ چون زیبایی سخن و به تعبیر علما فصاحت، روشنی، بلاغت، رسایی، خلاقیت و جاذبه و ربایندگی مسئله غیرقابل انکاری است.
قرآن به اعتراف هرکس که سخنشناس است و اندکی با زبان قرآن