قرآن میگوید این گروه ستون پنجم که کارشان در ظاهر تظاهر به دوستی با مسلمانان و در باطن تباهکاری و افساد و اخلال در جمعیت مسلمین و هدفهای مقدس اسلامی بود، هنگامی که بعضی از دوستانشان به آنان میگفتند اینقدر فساد نکنید، در جواب میگفتند: انَّما نَحْنُ مُصْلِحونَ خیر، ما مصلح هستیم! ما مفسد نیستیم.الا انَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدونَ وَ لکنْ لایشْعُرونَ. اصلًا مفسد اینانند، یعنی مفسدی جز اینان وجود ندارد، ولی خودشان ناآگاهند و خیال میکنند که مصلحند. گویا خودشان هم واقعاً باورشان آمده است.

توجه دارید که چگونه جمله قرآن انحصار را میرساند. یک وقت میگوییم:

زید عالم است. ولی یک وقت گفته میشود: عالم زید است. جمله دوم یعنی اگر عالمی در جهان هست زید است و باقی دیگر در قبال او عالم شمرده نمیشوند.

تعبیر قرآن در اینجا اینچنین است که اصلًا مفسد اینها هستند؛ یعنی مفسدهای دیگر در مقابل آنها مفسد محسوب نمیشوند، زیرا افساد و تباهکاری در وجود آنها تجسم یافته است. ولی خودشان نمیدانند.

وَ اذا قیلَ لَهُمْ امِنوا کما امَنَ النّاسُ قالوا انُؤْمِنُ کما امَنَ السُّفَهاءُ. هرگاه به آنها در خلوت گفته میشود که این منافقبازی را دور بریزید و شما هم مانند دیگر مردم ایمان بیاورید، در جواب میگویند: ایمان آوردن و مذهبی بودن کار مردم بیشعور و بیعقل است؛ آیا ما که