آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٩ - شرکها و توحیدها

هرکس را که تو فرمان ندادهای اطاعت نمیکنیم.

اگر رسول خدا را اطاعت میکنیم از آن جهت است که تو صریحاً فرمان او را واجب کردهای.

اگر ائمه اطهار را به عنوان اولیالامر اطاعت میکنیم چون تو فرمان دادهای. اگر فرمان مجتهدان جامعالشرایط یعنی علمای متقی عادل آگاه را اطاعت میکنیم به حکم این است که پیغمبر و ائمه اطهار که فرمانشان را تو واجب الطاعه کردهای به ما اینچنین دستور دادهاند.

٣. قُل یا اهْلَ الْکتابِ تَعالَوْا الی کلِمَةٍ سَواءٍ بَینَنا وَ بَینَکمْ الّا نَعْبُدَ الَّا اللَّهَ وَ لانُشْرِک بِهِ شَیئاً وَ لایتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً ارْباباً مِنْ دونِ اللَّهِ [١].

این همان آیهای است که رسول اللَّه در سال ٥ یا ٦ هجری به صورت بخشنامه به سران کشورهای دنیا فرستاد: بگو ای اهل کتاب، ای کسانی که خودتان را به یک کتاب آسمانی مستند میکنید! همگی بیایید به سوی یک حقیقتی که برای همه ما علیالسویه است، نه ما میتوانیم بگوییم به ما اختصاص دارد و نه شما میتوانید ادعا کنید مخصوص شماست، و آن اللَّه است. بیایید هیچ چیزی را شریک او قرار ندهیم. تا آنجا که میفرماید: وَ لا یتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً ارْباباً مِنْ دونِ اللَّهِ برخی از ما برخی دیگر را «رب» و صاحب اختیار نگیریم، هیچ کدام دیگری را عبادت و اطاعت نکنیم، معبود و مطاع نگیریم، تنها خدا را «رب» و معبود و مطاع بدانیم و بس.

[١]. آلعمران/ ٦٤.