سؤال کرد، فرمود: «اگر کسی مؤمنی را به خاطر ایمانش بکشد، این کار مصداق قتل عمدی مؤمن است و او مورد نفرین حق قرار می‌گیرد و عذاب عظیم در انتظارش است. باز پرسید: اگر میان دو نفر نزاعی رخ دهد و یکی با شمشیر بر دیگری ضربه‌ای وارد کند و او کشته شود، چطور؟ حضرت فرمود: این فرد مصداق متعمدی که خداوند او را در این آیه یاد کرده نیست ...». همین قبیل پرسش‌ها را عبد اللّه بن بکیر و عبد اللّه بن سنان و غیره از امام نموده و پاسخ‌های مشابه داده شده است. [١]
امام علیه السّلام بیان فرمود که هر کسی مؤمنی را به خاطر ایمانش بکشد، همانا به خاطر محاربه با خدا و پیامبر و فتنه‌جویی دست به چنین عملی زده است و این کار او با یک هدف شخصی که مربوط به خود او باشد انجام نشده است، بلکه قصد نابودی ایمان را داشته است و بدون شک چنین فردی کافر و محارب با خدا و پیامبر است و چنانچه بر کفر خود بمیرد همیشه در آتش خواهد ماند و خداوند بر او خشم گرفته، او را نفرین خواهد کرد و عقوبتی سخت و دردناک برایش فراهم خواهد شد.
مفسران شیعه در پرتو هدایت ائمه، در تفسیر آیه همین گونه مشی کرده‌اند. [٢]
دیگر مفسران، آیه را به قتل عمد که موجب دیه است تفسیر کرده‌اند [٣] و دلیل مخلد بودن در آتش و خشم و نفرین خدا را روشن نکرده‌اند!

٧. سه طلاقه‌

از جمله اموری که تا کنون مورد اختلاف میان فقها است، مسأله سه طلاقه- وقتی که یک باره انجام شود- است. فقهای امامیه بر آنند که یک طلاق محسوب می‌شود؛ زیرا بایستی بین هر یک از طلاق‌ها، از جانب شوهر رجوع انجام گیرد؛ که نشده است؛ از این رو هر سه طلاق یک طلاق شمرده می‌شود و حق رجوع باقی است،

[١] کافی، ج ٧، ص ٢٧٦- ٢٧٥. تفسیر عیاشی، ج ١، ص ٢٦٧، شماره ٢٣٦.
[٢] ر. ک: تفسیر التبیان، ج ٣، ص ٢٩٥. مجمع البیان، ج ٣، ص ٩٣. تفسیر صافی، ج ١، ص ٣٨٢. المیزان، ج ٥، ص ٤٢. کنز الدقائق، ج ٢، ص ٥٧٦. تفسیر عیاشی، ج ١، ص ٢٦٧.
[٣] ر. ک: التفسیر الکبیر، ج ١٠، ص ٢٣٧. الجامع لاحکام القرآن، ج ٥، ص ٣٢٩. تفسیر ابن کثیر، ج ١، ص ٥٣٦.
تفسیر المنار، ج ٥، ص ٣٣٩.